δυσσεβής
δυσσεβής, δυσσεβής, (mainly poetic) impious, unholy
Could not find δυσσεβέστατον in Logeion dictionaries.
δυσσεβέστατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of δυσσεβής
- ungodly, impious, profane, of persons, A. Th. 598 (Comp. or Sup.), and their acts, δ. χάρις S. Ant. 514; τὰ τῶν κακίστων δυσσεβέστατα Id. OC 1190; δ. μέλαθρα E. IT 694. Adv. -βῶς Id. Fr. 825.—This family of words is chiefly found in Trag. (δυσσεβής occurs in Men. 540, Diph. 105, and later Prose as Jul. Or. 5.174b (Sup.)); εὐσεβής, etc., are freq. also in Prose.
1 impío, inicuo tanto en rel. c. los dioses como c. los hombres (familia, ciudad, sociedad, etc.), de pers.
op. δίκαιος: βροτοί
Ἀτρεύς
δυσσεβεῖς κακῶν <τ'> ἄπο βλαστόντας
οἱ δυσσεβεῖς οὗτοι, οἳ μὲν τὴν πόλιν διασύρουσιν
δυσσεβεῖς καὶ ἱερόσυλοι
οἱ βλασφημήσαντες τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ... οἱ καὶ Ἰουδαίων δυσσεβέστεροι
de herejesΝεστόριος ὁ δ.
• c. εἰς impío contra
εἰς τὸν Δία ... δ. ἐγένετο
δυσσεβέες τελέσουσιν ἐς ὑμέας
• de cosas, acciones, sentimientos, comportamientos
ἔργον
φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν
soplando en su mente un viento cambiante, impíoχάρις
τὰ τῶν κακίστων δυσσεβέστατ'
φόνῳ τέκνων δυσσεβεῖ
μέλαθρα
θοίνη
αἷμα
τρόπος
ψυχῆς πονηρᾶς δ. παράστασις
γάμοι
ἀνοσιούργημα
θύειν μὲν ἃ μὴ χρὴ δ. ἡγούμενα
ἐπιθυμίαι
κόσμος
• en lit. crist. frec. de la herejía, Eus.HE 4.7.4, Ps.Caes.213.71,
op. τὸ ἀπηγορευμένον πανταχόθεν τοῖς ἱεροῖς νόμοις
• subst. τὸ δ. impiedad
ποινὴ τοῦ πολλοῦ δυσσεβοῦς
2 adv. -ῶς de manera impía
δῶμα πλούτῳ δ. ὠγκωμένον
δ. τὴν βασιλείαν παραλαβεῖν
δ. ... πολιτευομένη
μερίζειν δ. τὴν οὐσίαν
δ. ἐθελοκακεῖν
• adv. δυσσεβῶς .
- ungodly, impious, profane, Trag.