δυσσύμφυτος
δυσσύμφυτος, hardly growing together
δυσσύμ-φῠτος, ον,
- hardly growing together, Gal. 10.336; τραύματα Sor. 1.38.
medic., de heridas difícil de cerrarse naturalmente, que cicatriza mal Sor.1.12.97
• subst. τὸ δ. dificultad para cerrarse naturalmente
ἡ γάρ τοι φύσις τῆς ἀρτηρίας ὄντως ἐνδείκνυται τὸ δ.
δυσ·σύμφυτος, ος, ον [φῠ] qui s’agglutine difficilement, Gal. 10, 113.
Étym. δ. συμφύω.
δυσσύμφυτος, schwer zusammenwachsend, Gal.