δυσσύνακτος
δυσσύνακτος, hard to bring together
δυσσύν-ακτος, ον,
- hard to bring together, πλῆθος J. BJ 4.4.6.
difícil de reunir
τὸ πλῆθος
δυσ·σύνακτος, ος, ον, difficile à rassembler, à réunir, Jos. B.J. 4, 4, 6.
Étym. δ. συνάγω.
δυσσύνακτος, schwer zusammenzubringen, Jos.