δυσσυνάλλακτος
δυσσυνάλλακτος, hard to deal with
δυσσυν-άλλακτος, ον,
- hard to deal with, Vett.Val. 115.9.
de pers. insociable, intratable Vett.Val.109.21, Basil.M.31.1020A.
δυσ·συνάλλακτος, ος, ον [σῠ] intraitable, insociable, Bas. 3, 1020 a Migne.
Étym. δ. συναλλάσσω.