εὐμίσητος
εὐμίσητος, exposed to hatred
Could not find εὐμισητότατον in Logeion dictionaries.
εὐμισητότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of εὐμίσητος
εὐμίσητος [ι], ον,
- well-hated, in Sup., X. Cyr. 3.1.9, Longin. Rh. p.198 H.
εὐ·μίσητος, ος, ον [ῑ] tout à fait détestable, Xén. Cyr. 3, 1, 9 au sup. -ότατος.
Étym. εὖ, μισέω.
εὐμίσητος, [ῑ], sehr zu hassen, verhaßt, im superlat. Xen. Cyr. 3.1.9.
εὐμίσητος
εὐ-μί_σητος, ον
- exposed to hatred, Xen.