εὐμήχανος

εὐμήχαν-ος, Dor. εὐμάχ- [μᾱ], ον,

• • I of persons, skilful in contriving, inventive, opp. ἀμήχανος, A. Eu. 381 (lyr.), Pl. Prt. 344d, etc.: c. gen., εὐμήχανος λόγου Id. Cra. 408b; ἁλίων εὐ. ἔργων Opp. H. 4.593: with a Prep., εὐ. πρὸς τὸν βίον, of birds, full of devices for supporting life, Arist. HA 614b34, cf. 616b34: Sup., of the bee, Gp. 15.3.1; ἔν τινι D.S. 20.92: τὸ εὐ., = foreg., Plu. Vit. aer. al. 2.830c. Adv. -νως Ph. 1.170, Plu. Per. 31, Aristaenet. 2.15, etc.
  • II Pass., of things, skilfully contrived, ingenious, ἐκ τῶν ἀμηχάνων πόρους εὐμηχάνους πορίζων Ar. Eq. 759 (-ος πορίζειν Bentl.); ἐπίνοιαι Pl. R. 600a.

εὐμήχανος, gewandt, bes. im Ersinnen von Mitteln u. Wegen, um Etwas auszuführen, erfindungsreich, u. von Sachen, sinnreich, mit Kunst erdacht ; εὐμήχανοι καὶ τέλειοι heißen die Eumeniden Aesch. Eum. 359 ; ἐκ τῶν ἀμηχάνων πόρους εὐμηχάνους πορίζων sinnreiche Auswege, Ar. Eq. 759 ; πολλαὶ ἐπίνοιαι καὶ εὐμήχανοι εἰς τέχνας λέγονται Plat. Rep. X.600a, vgl. Prot. 344d ; τῶν δʼ ἀργίων ὀρνίθων οἱ μὲν εὐμήχανοι πρὸς τὸν βίον, sich ihren Lebensunterhalt zu verschaffen, οἱ δʼ ἀμηχανώτεροι Arist. H.A. 9.11 ; Sp., ἐν ταῖς ἐπινοίαις DS. 20.92 ; λόγοι Luc.; auch c. gen., ἁλίων ἔργων Opp. Hal. 4.593, wie Plat. Crat. 408b ; τὸ περὶ τὰς ἐνεργείας εὐμήχανον, = εὐμηχανία, Plut. Symp. 7.1.3. –
• Adv., εὐμηχάνως δόρυ πεποιημένον, sinnreich, kunstreich, Plut. Pericl. 31 ; a.Sp.

εὐμήχανος

• • Iof persons, skilful in contriving, ingenious, inventive, Aesch., Plat.
  • IIpass., of things, skillfully contrived, ingenious, Ar., Plat.