εὔμητις
εὔμητις, of good counsel, prudent
εὔμητις, ιδος, ὁ, ἡ,
- wise, prudent, Opp. H. 5.97, AP 9.59.8 (Antip.
), prob. in Phld. Rh. 2.14 S.
εὔ·μητις, ιδος (ὁ, ἡ) prudent, Opp. H. 5, 97 ; Anth. 9, 59.
Étym. εὖ, μῆτις.
εὔμητις, ιδος, sehr verständig ; Παλλάς Antip.Th. 19 (IV.59) ; ἀνήρ Opp. H. 5.97.
εὔμητις
εὔ-μητις, ιδος
- of good counsel, prudent, Anth.