εὐμεταχείριστος
εὐμεταχείριστος, easy to handle
εὐμετα-χείριστος, ον,
- manageable, of persons, Isoc. Ep. 2.20, Pl. Phdr. 240a, X. An. 2.6.20; of things, Onos. 6.5; λόγος -ότερος Isoc. Ep. 9.2; σώματα εὐ. τῇ τέχνῃ Max.Tyr. 10.3; χρεία εὐ. πρὸς τὸ ζῆν Arist. Pol. 1257a37.
- 2 easy to cope with, ἰσχύς Th. 6.85, cf. X. HG 5.2.15; of persons, D.H. 8.6 (Comp.).
- II in Act. signf., Adv. -τως handily, adroitly, τῇ ἀσπίδι χρῆσθαι Philostr. Gym. 19, cf. Eustr. in EN 343.32.
εὐ·μεταχείριστος, ος, ον :
1 facile à manier, maniable, traitable, facile, en parl. de pers. Xén. An. 2, 6, 20 ; Plat. Phædr. 240a ; Isocr. 410d ; en parl. de choses, Isocr. Ep. 9 commenc. ; Arstt. Pol. 1, 9, 8 ; Luc. H. conscr. 5 ||
2 facile à maîtriser, à vaincre, Thc. 6, 85 ; Xén. Hell. 5, 2, 15 ||
Cp. -ότερος, Isocr. Ep. 9 commenc. ; sup. -ότατος, DH. 8, 6.
Étym. εὖ, μεταχειρίζω.
εὐμεταχείριστος, leicht zu handhaben, zu behandeln ; οὔτʼ εὐάλωτον οὔτε ἁλόντα εὐμ. ἡγήσεται Plat. Phaedr. 240a ; οἱ ἄδικοι ἐπεβούλευον ὡς εὐμεταχειρίστῳ ὄντι, als einem gutmütigen Manne, mit dem man leicht fertig werden kann, Xen. An. 2.6.20 ; von Dingen, leicht zu betreiben, leicht, χρεία Arist. Polit. 1.9, λόγος Isocr. ep. 9 A ; Sp., wie Luc. salt. 35 ; – leicht zu überwältigen, zu bezwingen, δύναμις Thuc. 6.85, eine Heeresmacht ; vgl. Xen. Hell. 5.2.15 ; Sp., ἀπʼ ἐμοῦ τοῦ νεωτέρου καὶ εὐμεταχειριστοτάτου ἀρξάμενος Dion.Hal. 8.6.
εὐμεταχείριστος
εὐ-μεταχείριστος, ον
μεταχειρίζω
- 1easy to handle or manage, manageable, Plat., Xen.
- 2easy to deal with or master, Thuc., Xen.