ἐϋμμελίης

ἐϋμμελίης, ὁ, (εὖ, μελία)

• armed with good ashen spear, ἐϋμμελίω (Ion. gen.) Πριάμοιο Il. 4.47, al.; Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης 17.9, cf. Od. 3.400, Hes. Sc. 368, etc.: Dor. gen. ἐϋμμελία APl. 16.6.

ἐϋμμελίης, ὁ, (μελία), gen. ἐϋμμελίω u. ἐϋμμελίεω, ep. = εὐμελίας, das sich nur bei Gramm. findet, mit einer (eschenen) Lanze wohl versehen, Priamus, Il. 4.47, u. sonst Beiwort der Helden ; Hes. Sc. 368 ; Ap.Rh. 1.96 ; ἐϋμμελία Δαματρίου Ep.adesp. 163 (Plan. 6).

ἐϋμμελίης

[ἐϋ- 5 + μελίη.]

Genit. ἐϋμμελίω Il. 4.47, 165, Il. 6.449.

Of the good ashen spear, wielder of the stout spear.

Epithet of Priam Il. 4.47 = 165 = Il. 6.449.

Of the sons of Panthus Il. 17.9, 23, 59.

Of Peisistratus Od. 3.400.

ἐϋμμελίης , gen. ίω (μελίη): good at the ashen lance, good at the spear, epith. of Priam and others. (Il. and Od. 3.400.)

ἐϋμμελίης ἐϋμ-μελίης, ου, εὖ, μελία Epic for εὐμελίης,

• armed with good ashen spear, Hom.; ἐϋμμελίω Epic gen., Il.