θυμομαχέω
θυμομαχέω, to fight desperately
Could not find θυμομαχῶν in Logeion dictionaries.
θυμομαχῶν present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of θυμομαχέω
θῡμο-μᾰχέω,
- to be angry, Plb. 9.40.4; ἐπί τινι Id. 27.8.4; πρός τινας Plu. Demetr. 22; τισι Act.Ap. 12.20.
- II fight desperately, D.S. 17.33; contend obstinately, τινι D.H. 5.11.
θυμο·μαχέω-ῶ [ῡᾰ]
1 lutter avec animosité, Pol. 9, 40, 4 ; πρός τινα, Plut. Demetr. 22, contre qqn ||
2 s’irriter, être exaspéré de ou contre : ἐπί τινι, Pol. 27, 8, 4 ; τινι, NT. Ap. 12, 20, contre qqn.
Étym. θ. μάχομαι.
θυμομαχέω, [ῡ], heftig, mutig kämpfen, ἐπί u. πρός τινα, Pol. 9.40.4 Plut. Demetr. 22 Dion.Hal. 5.11 ; zürnen, ἐπί τινι, Pol. 27.8.4 ; τινί, NT.
Strong 2371
*†
to fight desperately, have a hot quarrel: c. dat. pers., Ac 12:20.†
θυμομαχέω
θῡμο-μᾰχέω,
- to fight desperately, NTest., Plut.