καρχαρόδους
καρχαρόδους, with sharp, jagged teeth
Could not find καρχαρόδοντα in Logeion dictionaries.
καρχαρόδοντα neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine accusative singular, feminine accusative singular of καρχαρόδους
καρχᾰρ-όδους, ὁ, ἡ (neut. -όδουν Plot. 6.7.9), gen. -όδοντος,
- with saw-like teeth, καρχαρόδοντε δύω κύνε Il. 10.360; κυνῶν ὕπο κ. 13.198; ἅρπην κ. Hes. Th. 180; applied to Cleon, Ar. Eq. 1017, V. 1031; καρχαρόδοντα . . ὅσα ἐπαλλάττει τοὺς ὀδόντας τοὺς ὀξεῖς Arist. HA 501a18; opp. χαυλιόδους, Id. PA 661b19; of the lobsterʼs claws, Id. HA 526a19.
καρχαρ·όδους, ους, ουν, gén. -όδοντος [χᾰ] aux dents aiguës, acérées, Il. 10, 360 ; 13, 198 ; Hés. O. 602, 794 ; Th. 175 ; Ar. Vesp. 1031 ; Arstt. H.A. 2, 1.
Étym. κ. ὀδούς.
καρχαρόδους, οντος, scharfzahnig, mit scharfen, spitzen Zähnen ; κύνες Il. 10.360, 13.198 ; ἅρπη Hes. Th. 180 ; καρχαρόδουν ζῷον Arist. part. an. 3.1, wo es ὀξεῖς καὶ ἐπαλλάττοντας ὀδόντας ἔχον erkl. wird ; τὰ καρχαρόδοντα Opp. Cyn. 3.262. Kleon heißt so Ar. Vesp. 1031, vgl. Eq. 1017.
καρχαρόδους
-όδοντος
[κάρχαρος, sharp-pointed + ὀδούς.]
With sharp or jagged teeth.
Epithet of dogs Il. 10.360, Il. 13.198.
καρχαρόδους , όδοντος: sharp-toothed, epith. of dogs. (Il.)
καρχαρόδους
from κάρχᾰρος
- with sharp, jagged teeth, of dogs, Il.; applied to Cleon by Ar.