καρχαλέος

καρχᾰλέος, α, ον,

• rough, δίψῃ καρχαλέοι rough in the throat with thirst, Il. 21.541 (v.l. καρφαλέοι), cf. A.R. 4.1442, Nonn. D. 14.426.
• • II rough, fierce, κύνες A.R. 3.1058; λύκοι Tryph. 615 (v.l. καρχαρέος); of sounds, χρεμετισμός, ἱμάσθλη, Nonn. D. 29.199, 48.307; of fire, fierce, Nic. Th. 691 (v.l. καρφαλέος, q.v.). (Redupl. of khar-, cf. Skt. khára- ‘rough, sharp’.)

καρχαλέος, rauh, scharf, trocken, = καρφαλέος ; δίψῃ καρχαλέοι Il. 21.541, vor Durst rauh im Halse, die jetzt aufgenommene Lesart, vgl. Spitzner zur Stelle u. Ath. XI.475b. So auch Ap.Rh. 4.1442 ; Nonn. D. 14.426. – Rauh, heiser, χρεμετισμός Nonn. D. 29.199 ; ἱμάσθλη, scharf, 48.307 ; κύνες, λύκοι, Ap.Rh. 3.1058 Tryph. 615, v.l. καρχαρέοι, vgl. κάρχαρος.

καρχαλέος

[app. conn. with κάρχαρος. See καρχαρόδους.]

Thus, rough (in the throat): δίψῃ καρχαλέοι Il. 21.541.

καρχαλέος : rough with thirst (δίψῃ), of the throat, dry, Il. 21.541†.

καρχαλέος καρχᾰλέος, α, ον

• rough, δίψῃ καρχαλέοι rough in the throat with thirst, Virgilʼs siti asper, Il. deriv. uncertain