κηδομένως
κηδομένως, provident
κηδ-ομένως, Adv., κ. ἔχειν to be
- provident, Aristid. Or. 53 p.619 D.
κηδομένως, adv. κ. ἔχειν, Arstd. 53, 12, être plein de sollicitude.
κηδομένως, provident