κηκίω

κηκίω, Dor. κᾱκίω Hsch.:—

• gush, bubble forth, θάλασσα . . κήκῐε πολλὴ ἂν στόμα τε ῥῖνάς τε much brine gushed up through his mouth, Od. 5.455, cf. A.R. 1.542; ἐκ βυθοῦ κηκῖον αἷμα S. Ph. 784: c. acc. cogn., bubble with, send forth, κήκιε πόντος ἀϋτμήν A.R. 4.929:—Med., ooze, αἱμάδα κηκιομέναν ἑλκέων S. Ph. 697. [ῐ Ep.: ῑ S.ll.cc.]

κηκίω, hervorquellen, -sprudeln, reichlich ausströmen ; θάλασσα κήκιε πολλὴ ἂν στόμα, viel Meerwasser strömte aus dem Munde, Od. 5.455 ; στάζει γὰρ αὖ μοι φοίνιον τόδʼ ἐκ βυθοῦ κηκῖον αἷμα Soph. Phil. 784 ; pass., τὰν θερμοτάταν αἱμάδα κηκιομέναν ἑλκέων, der aus der Wunde herausgetrieben wird, hervordringt, 690 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.542 ; θερμὴν ἔτι κήκιε πόντος ἀϋτμήν 4.929 ; vom Rauch, Qualm, θυέων τʼ ἄπο τηλόθι κήκιε λιγνύς 1.1188.
[Hom. u. Ep. haben ι kurz.]

κηκίω

(ἀνα-)

To ooze or trickle Od. 5.455.

For Pindar, see also: κακίω

κηκίω (κίω): gush forth, Od. 5.455†.

κηκίω κηκίς

• to gush or ooze, Od., Soph.:—Pass., αἱμάς κηκιομένα ἑλκέων Soph. [ι Epic; ῑ Attic]