Logeion | κηλητήριος

κηλ-ητήριος, ον,

charming, appeasing, χοαί E. Hec. 535; ᾄσματα Suid.; τὸ κ., = κήληθρον, S. Tr. 575.

κηλητήριος, ος, ον, propre à charmer, à apaiser les dieux, propitiatoire, Eur. Hec. 535.

Étym. κηλέω.

κηλητήριος -ον [κηλέω] betoverend; subst. τὸ κηλητήριον tovermiddel.

κηλητήριος, bezaubernd, besänftigend, χοὰς κηλητηρίους Eur. Hec. 535 ; – τὸ κηλητήριον, Liebeszaubermittel, Soph. Trach. 572.

κηλητήριος, α, ον κηλέω

Menu