κολλητός
κολλητός, glued together, closely joined, well-framed
Could not find κολλητὸν in Logeion dictionaries.
κολλητὸν Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of κολλητός
κολλ-ητός, ή, όν,
- glued together, closely joined, θύραι, σανίδες, Od. 23.194, 21.164; ἅρμα, δίφρος, ξυστόν, Il. 4.366, 19.395, 15.678; ὄχοι E. Hipp. 1225; ὕδασι καὶ γῇ κ. Pl. Plt. 279e; ὑποκρητηρίδιον with figures welded on, Hdt. 1.25, cf. Paus. 10.16.1.
1 κολλητός, ή, όν, bien ajusté (char, porte, etc.) Il. 4, 366, etc. ; Od. 23, 194, etc.
Étym. *κολλέω, de *κολλός, v. κολλήεις.
2 κολλητός, ή, όν, collé, soudé, Plat. Pol. 279e ; ὑποκρητηρίδιον κ. Hdt. 1, 25, pied d’une coupe soudé à la coupe.
Étym. vb. de κολλάω.
κολλητός, zusammengeleimt, -gekittet, fest verbunden ; σανίδες Od. 21.164 ; θύραι 23.194 ; ἅρματα, δίφρος, Il. 4.368, 19.395, wie ὄχος Eur. Hipp. 1225 ; ξυστον κολλητὸν βλήτροισι Il. 15.677. – Vgl. κολλήεις. – Ὑποκρητηρίδιον κολλητὸν σιδήρεον, ein Untersatz, auf welchem Metallverzierungen aufgelötet sind, vielleicht damasziert, Her. 1.25 ; τὰ μὲν ὕδατι καὶ γῇ κολλητά Plat. Polit. 279e.
κολλητός
-ή, -όν
[κολλάω, to glue. Cf. κολλήεις.]
Having the pieces composing it (closely or skilfully) held or joined together : ξυστὸν κολλητὸν βλήτροισιν Il. 15.678 (i.e., app., made as explained under κολλήεις. and held together by the βλῆτρα).
Epithet of chariots Il. 4.366=Il. 11.198, Il. 19.395, Il. 23.286 : Od. 17.117.
Of doors Il. 9.583 : Od. 21.137 = 164, Od. 23.194.
κολλητός (κολλάω): joined, wellcompacted or ‘shod,’ with bands or otherwise, δίφρος, σανίδες, Il. 19.395, Il. 9.593, Od. 23.194.
κολλητός, ή, όν
κολλάω
- Iglued together, closely joined, well-framed, Hom., Eur., etc.
- IIὑποκρητηρίδιον κολλητόν a stand welded to the κρητήρ, Hdt.