κουρά

κουρά, Ion. κορή, ἡ, (κείρω)

• cropping of the hair, τῶν τριχῶν τὴν κ. κείρεσθαι Hdt. 3.8; κουρᾶς δεῖσθαι Arist. PA 658b20; ἐν χρῷ κ. Diocl. Fr. 141: freq. as a sign of mourning, κ. πενθίμῳ E. Alc. 512, Or. 458; κουραῖσι καὶ θρήνοισι Id. Hel. 1054; κουραῖς διατετιλμένης φόβην S. Fr. 659.7.
• • • 2 generally, cropping, lopping, δρυοτομικὴ καὶ κ. σύμπασα Pl. Plt. 288d; of animals that feed on grass, Arist. PA 693a17.
    • 3 shearing of sheep, Porph. Abst. 3.26, PThead. 8.6 (iv A. D.).
  • II that which is cut off:
  • • 1 lock of hair, A. Ch. 226.
    • 2 wool shorn, fleece, PCair.Zen. 433.26 (pl., iii B. C.); κουρᾷ κοσμοῦντα θρέμματα Porph. Abst. 3.19: pl., κουρὰς προβάτων καὶ γάλα βοῶν ib. 18.
    • 3 cut-off end, σφηνός Ph. Bel. 67.12; δοκῶν Inscr.Délos 442A 157 (ii B. C.); ἡ κάτω κ., of a rod, Hero Dioptr. 5: in pl., slips of wood, Ph. Bel. 57.22.

κουρά, ἡ (von κείρω, verwandt mit ξύρω), die Schur, das Scheren, Abscheren des Haares ; κουραῖς ἀτίμως διατετιλμένης φόβης Soph. frg. 587 ; es war bes. ein Zeichen der Trauer, dah. κουραῖσι καὶ θρήνοισι Eur. Hel. 1060 ; τί χρῆμα κουρᾷ τῇδε πενθίμῳ πρέπεις Alc. 515 ; κουρᾷ θυγατρὸς πενθίμῳ κεκαρμένος Or. 458, geschoren aus Trauer um die Tochter ; Plat. Rep. IV.425b u. Folgde. – Auch das abgeschnittene Haar, κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχός Aesch. Ch. 226. – Allgemeiner, ἡ τῆς τροφῆς σπάσις καὶ κουρά, das Abschneiden, Abhauen, Arist. part.anim. 4.12.

κουρά κείρω

• • Ia shearing or cropping of the hair, tonsure, Hdt., Eur.
  • IIa lock cut off, Aesch.