κρυπτή
κρυπτή, crypt, vault
κρυπ-τή, ἡ,
- crypt, vault, Callix. 1.
- II v. κρυπτός ad fin.
κρυπτή, ῆς (ἡ) voûte souterraine, crypte, NT. Luc. 11, 33 ; Jos. B.J. 5, 7, 4 ; Ath. 205a.
Étym. fém. de κρυπτός.
κρυπτή, ἡ, eigtl. adj. verb. zu κρύπτω, ein bedeckter Gang, ein Gewölbe, Ath. IV.205a u. a.Sp., crypta bei den Römern.