κυνέω

κῠνέω, Ep. impf. κύνεον Od. 21.224: fut. κῠνήσομαι E. Cyc. 172; later κύσω [ῠ], poet. κύσσω Babr. 129.17: aor. ἐκύνησα v.l. in Arist. HA 560b31; Poet. ἔκῠσα, Ep. κύσα, ἔκυσσα, κύσσα, v. infr.:—

• kiss, κάρη δʼ ἔκυσʼ Od. 23.208; λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας Il. 24.478; κύνεον . . κεφαλήν τε καὶ ὤμους Od. 21.224: c. acc. pers. et partis, κύσσε δέ μιν κεφαλήν 16.15, cf. 19.417; Τηλέμαχον . . δῖος ὑφορβὸς πάντα κύσεν 16.21; κύσον με Ar. Nu. 81, cf. Av. 141, etc.; κ. τινὰ χειρός A.R. 1.313: pres. in E. Alc. 183, Med. 1141, Ar. Ach. 1208, Pax 1138 (lyr.): —rare in Prose, Luc. Alex. 55; κ. [ἀλλήλας], of pigeons, bill, Arist. l.c.
• • • 2 = προσκυνέω, E. Cyc. l.c., AP 6.283.

κυνέω, (κύω), küssen ; κύνεον ἀγαπαζόμενοι κεφαλήν τε καὶ ὤμους Od. 21.224, öfter ; aor. ἔκυσσε, Od., u. κύσεν, 16.21 ; praes. auch Eur. Alc. 183, Med. 1141, wie Ar. Ach. 1169, Pax 1104 ; aor. ἔκυσα Eur, Cycl. 550, Ar. Av. 141, Theocr. 20.5 u. a. sp.D. – Auch = προσκυνέω, bei Ath. XV.696a – Selten in Prosa, Arist. H.A. 6.2, von Tauben, sich schnäbeln.

κυνέω

Aor. κύσα Od. 14.279.

3 sing. ἔκυσε Od. 23.208. κύσε Il. 6.474, Il. 24.478 : Od. 5.463, Od. 13.354, Od. 16.21, 190, Od. 24.398. ἔκυσσε Il. 8.371 : Od. 21.225. κύσσε Od. 16.15, Od. 17.39, Od. 19.417, Od. 24.320.

3 sing. opt. κύσειε Od. 23.87.

Infin. κύσσαι Od. 24.236.

To kiss Il. 6.474, Il. 8.371, Il. 24.478 : Od. 4.522, Od. 5.463, Od. 13.354, Od. 14.279, Od. 16.15 = Od. 17.39, Od. 16.21, 190, Od. 17.35 = Od. 22.499, Od. 19.417, Od. 21.224, 225, Od. 23.87, 208, Od. 24.236, 320, 398.

κυνέω , ipf. κύνεον, κύνει, aor. ἔκυσα, κύ(σ)σε, inf. κύσσαι: kiss; κύσσε δέ μιν κεφαλήν τε καὶ ἄμφω φᾶεα κᾱλὰ| χεῖράς τʼ ἀμφοτέρᾱς (this shows the range of the word), Od. 16.15, cf. Od. 17.39; ἄρουραν, his native soil, Od. 13.354.

κυνέω

• • • 1to kiss, Hom., Eur., etc.
    • 2= προσκυνέω, Eur.