μάρναμαι

μάρνᾰμαι, μάρνασαι Pi. N. 10.86, μάρναται Il. 4.513, μάρνανται E. Med. 249; imper. μάρναο Il. 15.475; subj. μαρνώμεσθα Hes. Sc. 110; opt. μαρναίμεθα Od. 11.513; inf. μάρνασθαι Il. 5.33, E. Tr. 731; part. μαρνάμενος Il. 3.307, Tyrt. 12.33, E. Ph. 1574 (lyr.): impf. ἐμαρνάμην Anacreont. 12.11; -αο, -ατο, Od. 22.228, Il. 12.40 (Ep. μάρνατο 11.498); 3 dual ἐμαρνάσθην 7.301; pl. ἐμαρνάμεσθα E. Ph. 1142, IT 1376; poet. μαρνάμεθα Od. 3.108, B. 5.125, μάρναντο Il. 13.169: only pres. and impf.:—

• fight, do battle, τινι with, against another, Il. 15.475, etc.; ἐπί τινι 9.317; πρός τινα E. Tr. 731; σύν τινι together with another, on his side, Od. 3.85; ἀμφί τινα about a fallen hero, Il. 16.775; περί τινος for or about a person, ib. 497; ἐναντίοι ἀλλήλοισι νίκης καὶ κράτεος πέρι μ. Hes. Th. 647; γῆς πέρι καὶ παίδων Tyrt. l.c.; περὶ δορᾶς Κουρῆσι B. l.c.; μήλων ἕνεκʼ Hes. Op. 163: c. dat. instrum., ἔγχεϊ, χαλκῷ μ., Il. 16.195, 497; φασγάνῳ, δορί, Pi. P. 9.21, E. Med. l.c.
• • • 2 of boxers, Od. 18.31.
    • 3 quarrel, wrangle, Il. 1.257.
    • 4 contend, strive, Pi. P. 2.65; ἀμφʼ ἀρεταῖσι, ἐσλοῖσι πέρι, Id. O. 5.15, N. 5.47; κασιγνήτου πέρι ib. 10.86; μ. φυᾷ strive with all oneʼs natural powers, ib. 1.25.—Ep. and Lyr. Verb, used also by E.; cf. βάρναμαι. (Cf. Skt. mṛṇá̄ti ‘crush’.)

μάρναμαι, nur praes. u. impf. (vgl. μάρη), opt. μαρνοίμην, Od. 11.513, inf. μάρνασθαι, impf. ἐμαρνάμην, davon 3. dual. ἐμαρνάσθην, Il. 7.301 (nicht aor.),
kämpfen, streiten, in der Schlacht, Hom. oft τινί, gegen Einen, Τρώεσσι, mit den Troern, Il. 15.475 u. öfter, auch δηΐοισιν ἐπʼ ἀνδράσι, 9.317, 17.148 ; ἐναντίοι ἀλλήλοισιν, Hes. Th. 646 ; aber σύν τινι = mit Einem verbündet, Od. 3.85 ; auch ἔγχεϊ μάρνασθαι, mit der Lanze kämpfen, Il. 16.195, wie φασγάνῳ, δουρί, Pind. P. 9.21, Ol. 6.17 ; περί τινος, um Etwas, Il. 16.497 ; Hes. Th. 647 ; Pind. N. 10.86 ; ἕνεκά τινος, Hes. O. 165 ; – mit Worten streiten, zanken, Il. 1.257. – Uebh. kämpfen, ringen, ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον Pind. P. 2.65, μαρνάσθω τις ἔρδων ἀμφʼ ἀέθλοισι, sich anstrengen, I. 4.61, ἀμφʼ ἀρεταῖσι, Ol. 5.15, vgl. N. 5.47 ; von den Tragg. nur Eur., μάρνανται δορί, Med. 249, vgl. Phoen. 1149 ; πρός τινα, Troad. 726 ; sp.D., wie Anacr. 12.11 Maced. 21 (XI.63). In Prosa kommt es nicht vor. – Das act. μάρνημι erwähnt Schol. Opp. Hal. 1.16.

μάρναμαι

2 sing. impf. ἐμάρναο Od. 22.228.

Imp. μάρναο Il. 15.475, Il. 16.497.

• • 1

    To fight, do battle, take part in the fight : οὐδʼ Ἀχιλεὺς μάρναται Il. 4.513. Cf. Il. 5.33, Il. 7.301, Il. 11.74, Il. 16.195, Il. 18.453, etc. : πρόπαν ἦμαρ ἐμαρνάμεθα Od. 24.41. Cf. Od. 3.85, Od. 11.513, Od. 16.98 = 116, Od. 24.39, 507.

    With cognate acc. : ὅσα μαρνάμεθα Od. 3.108.

    To fight, do battle, with.

    With dat. : μαρνάμενον μενελάῳ Il. 3.307, μάρναντο Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι Il. 13.720. Cf. Il. 6.204, Il. 9.327, Il. 11.190 = 205, Il. 15.475, 557 : Od. 9.50, Od. 22.228.

    With ἐπί: μάρνα-σθαι δηΐοισιν ἐπʼ ἀνδράσιν Il. 9.317=Il. 17.148.

  • 2

    Of fighting otherwise than with arms, to box Od. 18.31.

  • 3

    To fight with words, quarrel, wrangle, dispute : εἰ σφῶϊν πυθοίατο μαρναμένιϊν Il. 1.257.

μάρνᾰμαι (μάρναμαι, -ασαι, -αται; μαρνάσθω; μάρνασθαι; μαρνάμενον, -ένων, -ένα.)

• • a fight, contend ἀμφότερον μάντιν τʼ ἀγαθὸν καὶ δουρὶ μάρνασθαι O. 6.17 φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν, τὰ μὲν ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον, τὰ δʼ ἐν πεζομάχαισι P. 2.65 ὧδʼ εἶπε μαρναμένων as they fought P. 8.43 ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις φασγάνῳ τε μαρναμένα (sc. Κυράνα) P. 9.21 τῶν ἀπειράτων γὰρ ἄγνωτοι σιωπαί, ἔστιν δʼ ἀφάνεια τύχας καὶ μαρναμένων I. 4.31
  • b strive, exert oneself αἰεὶ δʼ ἀμφʼ ἀρεταῖσι πόνος δαπάνα τε μάρναται πρὸς ἔργον O. 5.15 χρὴ δʼ ἐν εὐθείαις ὁδοῖς στείχοντα μάρνασθαι φυᾷ N. 1.25 χαίρω δʼ ὅτι ἐσλοῖσι μάρναται πέρι πᾶσα πόλις N. 5.47 “εἰ δὲ κασιγνήτου πέρι μάρνασαι” N. 10.86 μαρνάσθω τις ἔρδων ἀμφʼ ἀέθλοισιν γενεὰν Κλεονίκου ἐκμαθών I. 5.54 μάρναμαι μὰν Pae. 2.39

μάρναμαι , opt. μαρνοίμεθα, inf. μάρνασθαι, ipf. ἐμαρνάσθην: fight; also contend, wrangle, Il. 1.257.

μάρναμαι Dep., only in pres. and imperf.

• • • 1to fight, do battle, τινί with or against another, Il.; ἐπί τινι Il.; πρός τινα Eur.
    • 2to quarrel, wrangle with words, Il.
    • 3in Pind. to contend, struggle, strive to oneʼs uttermost, Pind.