μεγαλόφρων

μεγᾰλό-φρων, ονος, ὁ, ἡ, (φρήν)

• high-minded, generous, Protag. 9; Ἡσυχία Ar. Lys. 1289 codd. (lyr.), cf. Isoc. 2.25: Comp., Id. 12.60, 242, Luc. Am. 52; μ. εἰς δαπάνην Gal. 13.954; τὸ μ. X. Ages. 11.11. Adv. -όνως J. AJ 6.6.5, OGI 566.12 (Oenoanda): Sup. -έστατα, εἰπεῖν Philostr. VS 2.1.3.
• • • 2 in bad sense, arrogant: in Adv. -όνως Pl. Euthd. 293a, X. HG 4.5.6.

μεγαλόφρων, ον, von großem, hohem Sinn, großmütig, neben ἀνδρεῖος, Plat. Rep. VIII.567b, vgl. Alc.I, 119d ; Isocr. 2.25 sagt μεγαλόφρονας νόμιζε μὴ τοὺς μείζω περιβαλλομένους ὧν οἷοί τʼ εἰσὶ κατασχεῖν, ἀλλὰ τοὺς καλῶν μὲν ἐφιεμένους, ἐξεργάζεσθαι δὲ δυναμένους οἷς ἂν ἐπιχειρῶσιν ; Sp., wie Luc., μεγαλοφρονέστερος τῷ βίῳ, Anacr. 52, Plut. Alex. 12.
• Adv. μεγαλοφρόνως , im tadelnden Sinne, hochmütig, prahlend, Plat. Euthyd. 293a, Xen. Hell. 4.5.6.

μεγαλόφρων ]μεγαλοφρω[ν P. Oxy. 2442, fr. 72.

μεγαλόφρων μεγᾰλό-φρων, ονος, ὁ, ἡ, φρήν

• • • 1high-minded, noble, generous, Xen.
    • 2in bad sense, arrogant: adv. -όνως, Plat., Xen.