μειλίσσω
μειλίσσω, to make mild, to appease, propitiate
Could not find μειλίσσοντες in Logeion dictionaries.
μειλίσσοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of μειλίσσω
μειλίσσω, fut. -ξω A.R. 4.416: Ep. aor. Med. μειλίξατο Id. 1.650: —
- make mild, soothe, treat kindly, τινα Theoc. 16.28; esp. appease, propitiate: rarely c. gen., πυρὸς μειλισσέμεν (like πυρὸς χαρίζεσθαι) to appease [the dead] by fire, i.e. funeral rites, Il. 7.410; of rivers, λιπαροῖς χεύμασι γαίας . . μειλίσσοντες οὖδας gladdening the soil with rich streams, A. Supp. 1029 (lyr.); ὀργὰς μ. E. Hel. 1339 (lyr.); μ. τινὰ λοιβαῖς, χύτλοις, Lyc. 542, A.R. 4.708.
- 2 implore, ἐγὼ κεῖνόν γε τεὰς ἐς χεῖρας ἱκέσθαι μειλίξω ib. 416.
- II Pass., μειλίσσομαι to be soothed, grow calm, h.Cer. 290; to be subdued, πυρὸς μειλίσσετʼ ἀϋτμή A.R. 3.531.
- III Med., use soothing words, μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο μηδʼ ἐλεαίρων extenuate not aught from respect or pity, Od. 3.96.
- 2 propitiate, Κύπριν ἀοιδῇσιν θυέεσσί τε A.R. 1.860; συκοφάντας ἀπομαγδαλιᾷ Philostr. VA 7.23; soften, subdue, ἔθνη . . καθάπερ ζῷα τιθασεύων καὶ μ. Plu. Alex. fort. 2.330b.
- 3 implore, A.R. 3.985, 4.1012.
μειλίσσω, att. μειλίττω (f. μειλίξω, ao. ἐμείλιξα, pf. inus.)
1 adoucir, calmer, apaiser, acc. Eur. Hel. 1339 ; τινά τινι, A. Rh. 4, 708 ; Lyc. 542, qqn au moyen de qqe ch. (de libations, de prières, etc.) ou avec le gén. d’instrument : πυρὸς νέκυας, Il. 7, 410, apaiser les morts en les brûlant (propr. par le feu) ; au pass. se laisser fléchir, Hh. Cer. 291 ||
2 p. ext. séduire, flatter, gagner : τινὰ τραπέζῃ, Thcr. Idyl. 16, 28, bien traiter à table ; avec l’inf. ἱκέσθαι, A. Rh. 4, 416, prier qqn de venir ||
3 engraisser, féconder, acc. Eschl. Suppl. 1030 ||
Moy.
1 adresser de bonnes paroles à, acc. Od. 3, 96 ; 4, 326 ||
2 se rendre favorable (par de bonnes paroles, par des sacrifices) acc. A. Rh. 1, 860 ||
3 chercher à se rendre favorable, implorer, A. Rh. 3, 985 ||
➳ Prés. inf. épq. μειλισσέμεν, Il. 7, 410 ; impér. prés. pass. 2 sg. μειλίσσεο, Od. 3, 96 ; 4, 326. Impf. 3 sg. poét. μείλισσεν, A. Rh. 4, 708. Ao. 3 sg. poét. μειλίσσετο, A. Rh. 2, 478 ; 3, 531 ; 4, 1012 ; 3 pl. poét. μειλίσσοντο, A. Rh. 1, 860. Ao. 3 sg. poét. μειλίξατο, A. Rh. 1, 560.
Étym. Étymol. inconnue.
1. mild stemmen, verzoenen, kalmeren:
2. de boodschap verbloemen, geruststellend spreken:
μειλίσσω, mild, angenehm machen, erheitern, bes. freundlich behandeln, Einem zu Gefallen Etwas tun, πυρὸς μειλίσσειν ὦκα, Il. 7.410, = χαρίζεσθαι, den Toten einen Gefallen tun, indem man ihnen die Verbrennung, ihren Anteil am Feuer gewährt, τινὰ τραπέζῃ, bewirten, Theocr. 16.28 ; bitten, ἱκέσθαι, Ap.Rh. 4.416 ; übh. besänftigen, ὀργάς, Eur. Hel. 1339 ; τινὰ χύτλοις, Ap.Rh. 4.708 ; übertr., λιπαροῖς χεύμασιν γαίας οὖδας μειλίσσειν, Aesch. Suppl. 1010, durch reichliche Ueberschwemmungen den Erdboden erfreuen, befruchten ; στυγίους μητρὸς ὀργάς, besänftigen, Eur. Hel. 1355.
Pass. erheitert werden, sich erheitern, H.h. Cer. 291.
Med. μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο, μηδʼ ἐλεαίρων, Od. 3.96, 4.326, aus Achtung gegen mich rede mir nicht zum Munde, schone, mildre Nichts ; versöhnen, Ap.Rh. 1.860 u. oft, u. a.Sp., auch in Prosa, ἔθνη τιθασσεύων καὶ μειλισσόμενος, Plut. Alex. fort. 1.8.
Vgl. μέλι, μειλίχιος, mulceo, mild.
Pass. erheitert werden, sich erheitern, H.h. Cer. 291.
Med. μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο, μηδʼ ἐλεαίρων, Od. 3.96, 4.326, aus Achtung gegen mich rede mir nicht zum Munde, schone, mildre Nichts ; versöhnen, Ap.Rh. 1.860 u. oft, u. a.Sp., auch in Prosa, ἔθνη τιθασσεύων καὶ μειλισσόμενος, Plut. Alex. fort. 1.8.
Vgl. μέλι, μειλίχιος, mulceo, mild.
μειλίσσω
To soften, to soothe : πυρὸς μειλισσέμεν [νέκυας] (as to giving them the consolation of fire (genit. of material)) Il. 7.410.
In mid., to speak comfortably, mince one’s words : μή μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο Od. 3.96=Od. 4.326.
μειλίσσω , inf. μειλισσέμεν, mid. imp. μειλίσσεο: appease the dead with fire (πυρός, cf. constr. w. λαγχάνειν), Il. 7.410; mid., ‘extenuate,’ Od. 3.96 (‘try to make it pleasant’ for me).
μειλίσσω,
μείλια
- to make mild, to appease, propitiate, πυρὸς μειλισσέμεν to appease [the dead] by fire, i. e. by funeral rites, Il.; ὀργὰς μ. Eur.:—Mid. to use soothing words, μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο μηδʼ ἐλεαίρων extenuate not aught from respect or pity to me, Od.