μεμψίμοιρος
μεμψίμοιρος, complaining of one’s fate, repining, querulous
Could not find μεμψιμοίρων in Logeion dictionaries.
μεμψιμοίρων Adjective: feminine genitive plural, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: neuter genitive plural of μεμψίμοιρος
μεμψῐ-μοιρος, ον,
- faultfinding, criticizing, querulous, Isoc. 12.8, Thphr. Char. 17.2, Phld. Lib. p.42 O., Ep.Jud. 16, Luc. Tim. 13, etc.; τὸ μ. Plu. Adul. 2.50b: Comp., γυνὴ ἀνδρὸς -ότερον Arist. HA 608b10.
μεμψί·μοιρος, ος, ον [ῐ] qui se plaint de son sort, Isocr. 234c ; Luc. Tim. 13, etc. ||
Cp. -ότερος, Arstt. H.A. 9, 1, 7.
Étym. μέμφομαι, μοῖρα.
μεμψίμοιρος, der über sein Schicksal klagt, mit seinem Lose nicht zufrieden ist, der immer klagt, verdrießlich ist ; vom Alter Isocr. 12.8 δυσάρεστον, μικρολόγον, μεμψίμοιρον, ὥστε πολλάκις ἤδη τὴν φύσιν τὴν ἐμαυτοῦ κατεμεμψάμην ; Sp. oft, wie Luc. bis accus. 2, Tim. 13. Eine Komödie des Antidotus hieß ἡ μ., Ath. XIV.656e.
• Adv ., Poll. 3.139.
• Adv ., Poll. 3.139.
Strong 3202
*
complaining of one's fate, querulous: Ju 16.†
μεμψίμοιρος
μεμψί-μοιρος, ον
μοῖρα
- complaining of oneʼs fate, repining, querulous, Isocr., Luc.