μηχανικός
μηχανικός, full of resources, inventive, ingenious, clever
Could not find μηχανικὸν in Logeion dictionaries.
μηχανικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μηχανικός
μηχᾰν-ικός, ή, όν,
- resourceful, inventive, X. Mem. 4.3.1, v.l. in Id. HG 3.1.8. Adv. -κῶς D.S. 18.27.
- 2 c. gen. rei, τῶν ἐπιτηδείων -ώτερος X. Lac. 2.7.
- II of or for machines, mechanical, ὄργανα μ. Arist. Pol. 1336a11; αἱ . . κινήσεις αἱ μ. Id. Mech. 848a14; μ. ἀποδείξεις in mechanics, Id. APo. 76a24: μηχανικά, τά, the science of mechanics, title of work ascribed to Aristotle: ἡ -κή (sc. τέχνη) Arist. Metaph. 1078a16, AP 9.807; μ. ποίημα Sotad. 15.6; μ. ἔργα PFlor. 152.4 (iii A. D.): Subst. μηχανικός, ὁ, engineer, Plu. Per. 27, Sammelb. 310. Adv. -κῶς Callix. 2.
μηχανικός, ή, όν [ᾰ]
1 industrieux, habile à travailler, gén. Xén. Lac. 2, 7 ; abs. Xén. Mem. 3, 1, 6 ; 4, 3, 1 ||
2 construit par l’art du mécanicien ou de l’ingénieur, DS. 17, 98 ; subst. ὁ μ. Ath. 207a ; ἡ μηχανική (s. e. τέχνη) Anth. 9, 807, l’art de construire une machine ||
Cp. μηχανικώτερος, Xén. Lac. 2, 7.
Étym. μηχανή.
1. vindingrijk.
2. mechanisch; subst.
μηχανικός, erfinderisch ; vom Feldherrn, Xen. Mem. 3.1.6, 4.7.1 ; geschickt, kunstreich, Sp.; Maschinen betreffend, ἡ μηχανική, sc. τέχνη, die Maschinenkunst, die Kunst durch Benutzung der Naturkräfte Maschinen zusammenzusetzen ; auch ὄργανα μηχανικά, DS. 17.98.
μηχανικός
μηχᾰνικός, ή, όν
- Ifull of resources, inventive, ingenious, clever, Xen.
- 2c. gen. rei, able to procure, Xen.
- IIof or for machines, mechanical, Arist.:— ὁ μηχανικός an engineer, Plut.