μολοβρός
μολοβρός, a greedy fellow
Could not find μολοβρὸν in Logeion dictionaries.
μολοβρὸν Noun: masculine accusative singular of μολοβρός
μολοβρ-ός, ὁ,
- greedy fellow, applied to a beggar, Od. 17.219, 18.26, cf. Lyc. 775: also as Adj., μολοβρὴ κεφαλή the head of a plant that rests upon the ground, Nic. Th. 662 (variously expld. by Sch.Od. and Sch. Nic.).
μολοβρός, οῦ (ὁ)
1 gourmand, d’où parasite, Od. 17, 219 ; 18, 26 ||
2 adj. f. Nic. Th. 662.
Étym. pré-grec.
μολοβρός, ὁ, nach der Erkl. der Alten ὁμολὼν ἐπὶ βοράν, der Landstreicher und Bettler, der sich bei Andern Essen erbettelt, nach Riemer mit μῶλυς, μωλύνω, mollis zusammenhangend, ein fauler Fettwanst ; Od. 17.219, 18.26 ; vgl. Lycophr. 775 ; μολοβρὸς καὶ ἀνέστιος, Nicet.
Bei Nic. Ther. 662 ist κεφαλὴ πεδόεσσα μολοβρή so viel wie χαμηλή, ταπεινή, Andere lesen aber μολυβρή, = μολυβδοειδής.
Bei Nic. Ther. 662 ist κεφαλὴ πεδόεσσα μολοβρή so viel wie χαμηλή, ταπεινή, Andere lesen aber μολυβρή, = μολυβδοειδής.
μολοβρός
ὁ.
A term of abuse or depreciation of unknown meaning. Of a beggar Od. 17.219, Od. 18.26.
μολοβρός : glutton, gormandizer, Od. 17.219 and Od. 18.26.
μολοβρός, οῦ, ὁ,
- a greedy fellow, applied to a beggar, Od. deriv. uncertain