μυρσίνη
μυρσίνη, a branch or wreath of myrtle
Could not find μυρσίνης in Logeion dictionaries.
μυρσίνης Noun: feminine genitive singular of μυρσίνη
μυρσῐν-η [ῐ], Att. μυρρίνη IG 1(2).313.150, 2(2).949.18, 1235.14, Thphr. HP 1.14.4, etc.: ἡ:—
- myrtle, Myrtus communis, Archil. 29, Lysipp. 9, Alex. 98.25, Arist. HA 627b18; μυρσίνας στέφανος Pi. I. 8(7).74, cf. IG ll. cc.; μυρσίνης φόβη E. Alc. 172.
- 2 μ. ἀγρία Butcherʼs broom, Ruscus aculeatus, Dsc. 4.144.
- II myrtle-branch, Hdt. 1.132, 8.99, al., Apolloph. 5.2.
- 2 myrtle-wreath, Pherecr. 108.25, Ar. V. 861, Nu. 1364, etc.; cf. σκόλιον.
- 3 in pl., the myrtle-wreath-market, ἐν ταῖς μ. Id. Th. 448.
- III v. μύρσινος II.2.
μυρσίνη, v. μυρρίνη, Pd. I. 8, 147 ; Eur. Alc. 172.
Étym. p. μυρτίνη.
μυρσίνη, ἡ, = μυρρίνη ; μυρσίνας στέφανον, Pind. I. 7.67 ; Eur. στέφει κρᾶτα μυρσίνης κλάδοις, Alc. 762 ; δρέπων τερείνης μυρσίνης κάρᾳ πλόκους, El. 778 ; Anacr. 30.1, im plur.
For Pindar, see also: μυρσίνα
πῦρ] δὲ ἀνάψας ἔχε μυρσίνης κλάδον
tras encender el fuego, sostén un ramo de mirto
λαβὼν φύλλα μυρσίνης ἐπίγραφε τῷ μέλανι
toma hojas de mirto y escribe con la tinta
ἔστι οὖν τὸ ἀγαθοποιόν· λίβανος ἄτμητος, δάφνη, μυρσίνη
esto es, pues, lo benéfico: incienso sin cortar, laurel, mirto
μυρσίνη
μυρσίνη (ῐ), later Attic μυρρίνη, ἡ,
- I= μύρτος, Pind., Eur.
- IIa branch or wreath of myrtle, Hdt., Ar.