νέομαι

νέομαι, contr. νεῦμαι, Il. 18.136: νείομαι v.l. in 23.76; 2 and 3 sg. contr. νεῖαι, νεῖται, Od. 11.114, 14.152, etc.; 1 pl. νεύμεθα Theoc. 18.56, A.R. 2.1153; 2 pl. νέεσθε Id. 3.306, νεῖσθε E. Alc. 737; imper. νεῖο AP 7.472b (Leon.); subj. 2 sg. νέηαι Il. 1.32; 1 pl. νεώμεθα 2.236; opt. νεοίμην 14.335; inf. νέεσθαι 2.84, al., contr. νεῖσθαι Od. 15.88, Pi. P. 4.247, S. Ant. 33; part. νεόμενος E. El. 722 (lyr.), νεύμενος Call. Hec. Fr. 260.6 Pf. [updated ref.], AP 9.96 (Antip. Thess.): Ep. impf. νεόμην Theoc. 25.207, νέοντο Il. 5.907:—

• go or come (mostly with fut. sense, to which the inf. is the most freq. exception), πάλιν ν. go back, freq. return, πάλιν οἶκόνδε ν. Il. 6.189, Od. 6.110; οὐ νέοντʼ ἄνευ στεφάνων Pi. N. 4.77; in Hom. always of persons, exc. ποταμοὺς δʼ ἔτρεψε νέεσθαι κὰρ ῥόον Il. 12.32; ἄνεμοι . . ἔβαν οἶκόνδε νέεσθαι 23.229: metaph., of the path of song, μακρά μοι νεῖσθαι κατʼ ἀμαξιτόν Pi. P. 4.247:—Constr.: mostly folld. by εἰς, πρός, ἐπί c. acc., ἐς πατρίδα γαῖαν Il. 18.101; πρὸς δῶμα 14.335; ἐφʼ ἡμέτερα Od. 15.88; also by ὑπό c. acc., ὑπὸ ζόφον Il. 23.51; by ἐπί c. dat., 22.392: c. acc. only, 7.335.—Ep. Verb, rare in Trag. (v. supr.): once in early Prose, dub. l. in X. Cyr. 4.1.11: in late Prose, Dam. Pr. 81.—The Act. forms νέουσα h.Cer. 395, Dor. 3 pl. fut. νησοῦντι Sophr. 101, are corrupt. (From νεσ-ομαι, cf. νόστος, Skt. násate ‘take as companion’.)

νέομαι, auch zsgzn νεῦμαι, Il. 18.136, wie Opp. C. 3.101 ; 2. u. 3. Person immer νεῖαι, νεῖται, Od. 11.114, 12.141 u. sonst ; inf. νεῖσθαι, Od. 15.88, gew. νέεσθαι ; nur pr. u. impf.;
gehen, kommen, teils weggehen, teils zurückkommen, zurückkehren ; Hom. oft, von Göttern und Menschen ; οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, Il. 2.236, öfter ; οἶκόνδε νέεσθαι, ἐφʼ ἡμέτερα, Od. 15.88 ; πατρίδα γαῖαν, Il. 7.335 ; πρὸς δῶμα, 18.377 ; ὑπὸ ζόφον, 23.51 ; Ἄργος ἐς ἱππόβοτον, 3.74 ; νεῖται Ὀδυσεύς, Od. 14.152 ; oft hat es, wie εἶμι, Futurbedeutung, vgl. noch ὁππότε Τηλέμαχος νεῖτʼ ἐκ Πύλου Od. 4.633 ; οὐδέ σέ φημι ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, Il. 14.221 ; – Pind. οἴκαδʼ οὐ νέοντʼ ἄνευ στεφάνων, N. 4.27 ; Πελειάδων μὴ τηλόθεν νεῖσθαι Ὠαρίωνα, 2.12, öfter ; νεῖσθαι, Eur. Alc. 740 ; νεόμενος εἰς ἀγόρους, El. 723 ; δεῦρο νεῖσθαι, Soph. Ant. 33 ; einzeln bei sp.D., νεῖο, imperat., Leon.Tar. 70 (VII.472 fehlt der Vers); νεύμενος εἰς Ἀΐδην, Antip.Thess. 46 (IX.96). – Auffallend ist das ganz einzelne Vorkommen des Wortes bei Xen. Cyr. 4.1.11, ἐφʼ ἵππων νέονται, was jetzt aus ein er Handschrift für ἔσονται aufgenommen ist. – Das praes. act. νέω in dieser Bedeutung scheint nur bei Gramm. vorzukommen u. in dem verderbten Verse H.h. Cer. 395, vgl. Wolf Proleg. p. IX. – S. auch νείσσομαι u. νίσσομαι.

νέομαι

[conn. with νόστος.]

Contr. νεῦμαι Il. 18.136.

2 sing. νεῖαι (νέεαι) Od. 11.114, Od. 12.141. (ἀν-, ἀπο-)

• • 1

    To go or come back or home, return : σαώτερος ὥς κε νέηαι Il. 1.32, ἐς πατρίδα γαῖαν Il. 2.453. Cf. Il. 2.236, Il. 3.74, Il. 5.907, Il. 9.42, Il. 18.377, etc. : Od. 1.17, 87, Od. 3.60, Od. 4.351, Od. 9.95, Od. 12.334, Od. 15.3, Od. 23.23, etc.

  • 2

    To take one’s way, proceed upon one’s way, proceed, go, come, depart : βουλῆς ἐξ Il. 2.84. Cf. Il. 18.240, Il. 20.6, Il. 21.48, 598, Il. 23.51, 662: ταῦτα τελευτήσας νεόμην Od. 4.585, Od. 17.148. Cf. Od. 2.52, Od. 3.170, Od. 4.8, Od. 12.188, Od. 13.30, 206, Od. 14.261 = Od. 17.430, Od. 14.498, Od. 15.72, Od. 18.186 = Od. 22.434 = 496, Od. 21.374, Od. 22.484.

    Of rivers, to take their way, run, flow Il. 12.32.

  • 3

    In pres. with fut. sense, to go or come back or home, return : ἐπεὶ οὐ νέομαί γʼ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Il. 18.101 = Il. 23.150. Cf. Il. 3.257. Il. 14.221, Il. 17.497, Il. 18.136, Il. 19.330 : Od. 2.238, Od. 4.633, Od. 6.110, Od. 11.114 = Od. 12.141, Od. 11.176, Od. 14.152, Od. 20.156, Od. 24.460.

    To take one’s way, go, depart : αὐτὰρ ἐγὼ νέομαι Od. 13.61.

νέομαι (νέομαι, νέοντʼ (αι); νεῖσθαι)

• 1come, go, travel “ἀντρόθε γὰρ νέομαι” P. 4.102 ἔστι δʼ ἐοικὸς ὀρειᾶν γε Πελειάδων μὴ τηλόθεν Ὠαρίωνα νεῖσθαι (sc. through the sky) N. 2.12 οἴκαδε κλυτοκάρπων οὐ νέοντʼ ἄνευ στεφάνων N. 4.77 ἀφνεὸς πενιχρός τε θανάτου παρὰ σᾶμα νέονται N. 7.20 met., of the path of song, μακρά μοι νεῖσθαι κατʼ ἀμαξιτόν P. 4.247 ὦναξ, ἑκόντι δʼ εὔχομαι νόῳ κατά τιν ἁρμονίαν βλέπειν, ἀμφʼ ἕκαστον ὅσα νέομαι at every step of my path P. 8.69

νέομαι , νεῖαι, νεῖται, subj. 2 sing. νέηαι, inf. νεῖσθαι, ipf. νεόμην, νέοντο. pres., usually w. fut. signif., go or come somewhere (as specified), esp. return, abs., Od. 2.238, Od. 11.114, Od. 12.188.

νέομαι

• to go or come (mostly with fut. sense), πάλιν ν. to go away or back, return, Hom.; οἶκόνδε νέεσθαι Hom.; of streams, to flow back, Il.