νικάω

νῑκάω, Ion. νικέω Democr. 249, Herod. 1.51, also GDI 1413.16 (Aetol.), SIG 265.4 (Delph., iv B.C.), v.l. in Apoc. 2.7; Aeol. νίκημι Theoc. 7.40, AP 7.743 (Antip.); also in impf. νίκη cj. in Pi. N. 5.5, cf. Theoc. 6.46: Ep. impf. 1 pl. νικάσκομεν Od. 11.512: fut. -ήσω, later -ήσομαι Hierocl. Facet. 205; Dor. 2 sg. νικαξῇ v.l. in Theoc. 21.32: pf. νενίκηκα, etc.: (νίκη):

• • I abs., conquer, prevail in battle, in the games, or in any contest, Il. 3.439, etc.; ὁ νικήσας the conqueror, ib. 138, X. Smp. 5.9, etc.; ὁ νικηθείς the conquered, Il. 23.656, 663; ἐνίκησα καὶ δεύτερος καὶ τέταρτος ἐγενόμην I won the first prize [at Olympia], etc., Th. 6.16, cf. Isoc. 16.33: pres.freq. in sense, to be (or be proclaimed) conqueror, Pi. O. 9.112, 13.30, cf. X. Cyr. 8.2.27, An. 2.1.1; νικᾶν πᾶσι τοῖς κριταῖς or ἑνὶ κριτῇ in their opinion, Ar. Av. 445, 447; πολὺ ν. win a decisive victory, Th. 7.34, etc.; τὰ πάντα ν. X. An. l.c.: freq. c. dat. modi, πυγμῇ in boxing, Il. 23.669; ναυμαχίῃ Hdt. 7.10.βʹ; ἵππῳ Id. 6.122; μάχῃ E. Ph. 1143, etc.; ἵππῳ ἢ συνωρίδι ἢ ζεύγει Pl. Ap. 36d; λαμπάδι And. 4.42, etc.: c. acc. cogn. in same sense, πάντα ἐνίκα he won all the bouts, Il. 4.389, 5.807; τὰ κοῦφα, τὰ μείζοναν., E. Alc. 1029, 1031; τῶν παλαισμάτων ἓν ν. Pl. Phdr. 256b; ἅρμα ν. Pi. I. 4(3).25; παγκράτιον Th. 5.49; ναυμαχίαν, μάχας, Id. 7.66, Isoc. 12.257, etc.: freq. ν. Ὀλύμπια to be conqueror in the Olympian games, Th. 1.126; τὠλύμπια Timocl. 8.17; τὰ Παναθήναια Pl. Ion 530b; ν. Ὀλυμπιάδα Hdt. 9.33 (also ν. Ὀλυμπίασιν Pl. Ap. 36d; ἐν Πυθίοισι Pi. N. 2.9): c. dat. et acc., τὰ Πύθια τῷ τεθρίππῳ ν. D. 59.33; πολλοὺς ἀγῶνας οὐ παγκρατίῳ μόνον, κτλ., Plu. Praec. 2.811d; Ὀλυμπίασι παῖδας στάδιον ν. conquer in the boys’ race in the stadium at Olympia, D. 58.66: c. dupl. acc., Πύθια ν. ἄνδρας Diog.Cyn. ap. D.L. 6.33: also in Att. Inscrr. c. gen., Λεωντὶς ἀνδρῶν ἐνίκα IG 2.1291, al.: generally c. acc. cogn., νίκην ν. win a victory, E. Supp. 1060, Pl. R. 465d, etc. (cf. infr. II); also ν. τρίποδα win it, Simon. 147.
  • • 2 prevail, be superior, μύθοισιν, ἔγχεϊ, Il. 18.252; δόλοισι Od. 3.121; κάλλει ἐνίκα (sc. κρητήρ) Il. 23.742; πᾶσαν ἀρετὴν νενικηκώς Pl. Lg. 964c: c. part., εὐεργετῶν ν. X. Ages. 9.7.
    • 3 of opinions, etc., βουλὴ κακὴ νίκησεν the evil counsel prevailed, Od. 10.46; τὰ χερείονα νικᾷ Il. 1.576, Od. 18.404; ἐνίκα ἡ γνώμη Hdt. 5.36, cf. Th. 2.12, etc.; ἡ νικῶσα βουλή E. Med. 912; ἐκ τῆς νικώσης [γνώμης] according to the prevailing opinion, vote of the majority, X. An. 6.1.18, 6.2.12; ταῦτʼ ἐνίκα S. Ant. 274; νικᾷ πάσαισι ταῖς ψήφοις ὁ νόμος is carried, Pl. Lg. 801a; σὺν ψάφῳ τᾷ νικεούσᾳ SIG 265.4 (Delph., iv B.C.): freq. of orators, νικᾷ . . ὁ κακὸς ἐν πλήθει λέγων E. Or. 944; ν. γνώμῃσι Hdt. 3.82 (so γνώμῃ, v.l. γνώμην, Id. 1.61, cf. Ar. V. 594): freq. impers., ἐνίκα (sc. ἡ γνώμη) it was resolved, c. inf., ἐνίκα μὴ ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν it was carried not . ., Hdt. 6.101; τέλος γε μέντοι δεῦρʼ ἐνίκησεν μολεῖν S. Ant. 233, etc.; ἐνίκησε . . λοιμὸν εἰρῆσθαι it was the prevailing opinion that . ., Th. 2.54; ἐν δημοκρατίᾳ νικᾷ ζῆν it is preferable . ., Pl. Plt. 303b.
    • 4 c. inf., succeed in . ., ἐνίκησε σκορπίσαι Psalm.Solom. 4.13.
    • 5 as law-term, ν. τὴν δίκην win oneʼs cause, E. El. 955, cf. Ar. V. 581; simply νικᾶν GDI 5011.11 (Gortyn), Arist. Ath. 42.1, Rh.Al. 1433a6, PHal. 1.58 (iii B.C.), etc.; νικήσεις ἐν τῷ κρίνεσθαί σε Ep.Rom. 3.4:—Pass., c. gen., αἴ κα νικαθῇ τῶν ἐνεχύρων Schwyzer 177.9 (Crete, v B.C.); v. infr. II.
  • II c. acc., conquer, vanquish, Ἕκτορα Il. 7.192, etc.: freq. c. dat. modi, μάχῃ ν. Ἀχαιούς 16.79; ἀγορῇ ν. υἷας Ἀχαιῶν 2.370; πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα 20.410; κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν 9.130; πάντα ν. ἄνδρα . . κακοῖσιν surpass him in miseries, E. Hec. 659; ν. τινὰ ἔν τινι Pl. Smp. 213e, etc.; μὴ φῦναι τὸν ἅπαντα νικᾷ λόγον excels the whole account, S. OC 1224 (lyr.); νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν Ep.Rom. 12.21: c. acc. cogn., μάχην ν. τινά Isoc. 8.58, Aeschin. 3.181, etc.:—Pass., ἔστιν ἃ τῶν ἄθλων δὶς ἕκαστος ἐνικήθη X. HG 4.5.2: c. part., ν. ἀλεξόμενός τινα Id. An. 1.9.11, etc.
  • • • b as law-term (cf. I.5 above), νίκης τήν μιν ἐγὼ νίκησα Od. 11.545:—Pass., ἧ δέ κα νικαθῇ Leg.Gort. 1.23, al.; also of objects in dispute, damages, etc., recover, ib. 1.28, al.:—Pass., to be assigned, adjudicated, ib. 1.55.
    • 2 generally, overpower, esp. of passions, etc., νόον νίκησε νεοίη Il. 23.604; μὴ φόβος σὲ νικάτω φρένας A. Eu. 88, cf. 133; [φύσις] νικᾷ τῷ ἥσσονι τὸ μεῖζον τῆς ἐλπίδος Democr. 176; βαρεῖαν ἡδονὴν νικᾶτέ με grievous is the pleasure ye win prevailing over me, S. OC 1204: c. inf., μηδʼ ἡ βία σε . . νικησάτω τοσόνδε μισεῖν let not violence prevail on thee to . ., Id. Aj. 1334: with gen. of comparison, νικᾷ γὰρ ἁρετή με τῆς ἔχθρας πολύ weighs with me more than enmity, from the compar. force in νικᾷ, ib. 1357 codd.
    • 3 Pass., to be vanquished, Hom. only in part. νικηθείς (v. supr. I.1); νικᾶσθαι ὕπνῳ, κέρδεσιν, A. Ag. 291, 342; ἡδονῇ S. El. 1272; συμφορᾷ E. Med. 1195; also ὑπὸ τοῦ κακοῦ Th. 2.51; πρὸς ἱμέρου S. Fr. 932.4, etc.: sts. c. gen., ἱμέρου νικώμενος A. Supp. 1005; αὐτῆς <τε> τῆς δίκης . . αὐτοῦ τε τοῦ ἀληθοῦς νικᾶσθαι Antipho 5.87: freq. of persons, νικᾶσθαί τινος, with gen. of comparison, to be inferior, yield to, S. Aj. 1353, E. Med. 315, Cyc. 454; ξείνων νενίκανται θύραι the doors give way to the guests, Pi. N. 9.2; ἢν τοῦτο νικηθῇς ἐμοῦ Ar. Nu. 1087.

νικάω, [ῑ], fut. νικήσω, die Annahme des att. fut. νικῶ beruht auf Pallad. 52 (XI.288), wo νικῶσιν aber als praes. zu fassen ist ; siegen, besiegen ;
1) intr., siegen ; den Vorzug haben, überlegen sein, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ Il. 1.576, Od. 18.404 ; ὁ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὁ δʼ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα, Il. 18.252, öfter ; νικήσας, der Sieger, 3.138 ; ἐν Πυθίοισι νικᾶν, Pind. N. 2.9, u. oft vom Sieger in den Kampfspielen ; δρόμῳ σὺν ποδῶν χειρῶν τε νικᾶσαι σθένει, N. 10.48. Häufig steht das praes. in der Bdtg Sieger sein (gesiegt haben), ἐν Ὀλυμπιάδι νικῶν, Ol. 11.17 ; dah. in den Angaben der Sieger bei den Scholl. u. sonst gew, ἐνίκα, νικᾷ δʼ ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος δραμών, Aesch. Ag. 305 ; νικᾶσθαι, unterliegen, Spt. 496 ; ἐξαμαρτεῖν u. νικᾶν einander entgeggstzt, Soph. Phil. 95 ; πᾶσι τοῖς κριταῖς, ἑνὶ κριτῇ, mit der Stimme aller Richter in einem Wettkampfe siegen, Ar. Av. 445 ; vgl. νικᾷ πάσαις ταῖς ψήφοις ὁ νόμος, das Gesetz geht mit allen Stimmen durch, Plat. Legg. VII.801a ; ἐν δημοκρατίᾳ νικᾷ ζῆν, es ist besser, Polit. 303b ; vgl. über die Bdtg des praes. Krüger zu Xen. An. 1.10.4, wo er auch Thuc. 7.11 μάχῃ τῇ πρώτῃ νικᾶται ὑφʼ ἡμῶν anführt, er ist besiegt worden ; bei Dem. Lept. 74 steht νικῶν neben παρακρουσόμενος ; κακὴ βουλὴ νίκησε, der böse Rat siegte, behielt die Oberhand, Od. 10.46 ; νικᾷ τὸ κέρδος, Aesch. Ag. 560 ; ἡ γνώμη ἐνίκησε, die Meinung behielt die Oberhand, fand Beifall, ging durch, Thuc. 2.12 u. Folgde oft ; δόξα, Plat. Gorg. 487c ; ἐκ τῆς νικώσης ἔπραττον πάντα, nach der durchgegangenen Meinung, nach Stimmenmehrheit, Xen. An. 5.9.18 ; vgl. ὅ, τι ἂν νικῴη ἐν τῷ κοινῷ τοῦτο κύριον εἶναι, Hell. 6.5.6 ; τὸ νικῆσαν ψήφισμα, Dem. 24.27 ; u. ähnl. τέλος γε μέντοι δεῦρʼ ἐνίκησεν μολεῖν, Soph. Ant. 233, vgl. 274 ; γνώμῃ νικῶν, mit einer Meinung durchdringend, Her. 3.82 ; – auch = einen Prozeß gewinnen, εἵνεκα νίκης, τήν μιν ἐγὼ νίκησα δικαζόμενος, Od. 11.545, vgl. 558 ; oft bei den Rednern, selbst ἐνίκησε τοῦ κλήρου, in dem Prozeß wegen der Erbschaft, Dem. 43.32.
2) trans., besiegen, überwinden, übertreffen, τινά, von Hom. an überall ; μάχῃ νικῶντες Ἆχαιούς, Il. 16.79 ; πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα, mit den Füßen, im Laufe, 20.410, wie 23.756 ; κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν, 9.130 ; ἀγορῇ δέ ἑπαῦροι Ἀχαιῶν νίκων, 15.284 ; neben κρείσσων γενέσθαι, 3.71, Od. 18.46 ; auch von Leidenschaften, νόον νίκησε νεοίη, Il. 23.604, von Fehlern, Umständen, die Einen wozu zwingen ; so auch Tragg.; μὴ φόβος σε νικάτω φρένας, Aesch. Eum. 88, überwältigen ; so ὕπνῳ, κέρδεσιν νικώμενος, Ag. 282, 333, wie ξυμφορᾷ νικωμένη Eur. Med. 1195 ; – auch c. gen., ἱμέρου νικώμενος, Aesch. Suppl 983 ; bes. bei Personen, statt ὑπό τινος, κρεισσόνων νικώμενος, Eur. Med. 316, Troad. 23, I.A. 1357 ; ἢν ταῦτα νικηθῇς ἐμοῦ, Ar. Nub. 1088 ; vgl. κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώμενος, Soph. Aj. 1332, also wie ἡσσάομαι konstruiert ; Plat. vrbdt auch νικῶντα ἐν λόγοις πάντας ἀνθρώπους, Symp. 213e ; Xen. mit dem partic., ἔστε νικῴη καὶ τοὺς εὖ καὶ τοὺς κακῶς ποιοῦντας ἀλεξόμενος, An. 1.9.11, vgl. Ages. 9.7, Mem. 2.6.35, im Abwehren. – Auch der acc. der Sache wird hinzugesetzt, wie in dem homerischen Beispiele νίκην νικᾶν, einen Sieg ersiegen, wie νικῶσα νίκην τίνα Eur. Suppl. 1060 ; von Kampfspielen so, Isae. 6.60 ; auch Plat. Rep. V.465d ; πάντα ἐνίκα, alle Kämpfe gewann er, in allen Kämpfen siegte er, Il. 4.389 ; ähnl. νικᾶν τὴν δίκην, Eur. El. 955, wie Ar. Vesp. 581 ; δίκας, Eq. 93 ; γνώμην ἐν τῷ δήμῳ, eine Meinung, einen Vorschlag durchsetzen, Vesp. 594, vgl. Nub. 432 ; so auch Her. Ἱππίεω δὲ γνώμην νικήσαντος, 1.61 ; οἱ νικῶντες τὰς γνώμας περὶ τούτων, Plat. Gorg. 456a ; Ὀλύμπια νενικηκότι, dem Sieger in den olympischen Spielen, Thuc. 1.126, wie oft bei Luc. u. Paus.; ταύτην τὴν Ὀλυμπιάδα ἐνίκα στάδιον u. ä.; τὴν μάχην, in der Schlacht siegen, Plat. Lach. 191c u. öfter, wie Xen. u. Folgde ; auch ἐνίκησαν τὴν ναυμαχίαν τοὺς Λακεδαιμονίους, Aesch. 3.181 ; νικήσας τοὺς Ἀθηναίους τὴν ἐν Χαιρωνείᾳ μάχην, Pol. 5.10.1, neben μάχῃ, was sich bei denselben Schriftstellern eben so oft findet.

νικάω

[νίκη.]

1 pl. pa. iterative νικάσκομεν Od. 11.512.

• • 1

    To overcome, vanquish, get the better of, in fight or in a contest : δοκέω νικησέμεν Ἕκτορα Il. 7.192, ἀνδρὶ νικηθέντι γυναῖκʼ ἔθηκεν (as a prize for the loser) Il. 23.704. Cf. Il. 3.404, Il. 13.318, Il. 16.79, Il. 20.410, Il. 21.501, Il. 23.634, 680, 756:Od. 13.261, Od. 18.83, 333 = 393.

  • 2

    Absol., to be the conqueror, prove the winner, in fight or in a contest Il. 3.439, Il. 4.389, Il. 5.807, Il. 20.102, Il. 23.669, Il. 3.71 = 92 : = Od. 18.46, Od. 8.520, Od. 11.548.

    In aor. pple., the winner : ρῷ κε νικήσαντι κεκλήσῃ ἄκοιτις Il. 3.138. Cf. Il. 3.255, Il. 23.702.

    In aor. pple. pass., the loser: τῷ νικηθέντι τίθει δέπας Il. 23.656. Cf. Il. 23.663.

  • 3

    In gen., to overcome, get the better of : νόον κίκησε νεοίη (overcame your better judgment) Il. 23.604. Cf. Od. 18.319.

    With cognate acc.: νίκης, τήν μιν ἐγὼ νίκησα (i. e. I won the cause) Od. 11.545.

  • 4

    To excel, be first or pre-eminent among, bear away the palm from : ἀγορῇ ἑ παῦροι νίκων Il. 15.284. Cf. Il. 9.130, 272 : Od. 11.512.

  • 5

    Absol., to be first or pre-eminentm bear the palm Il. 2.370, 597, Il. 18.252: Od. 3.121.

    Of an inanimate object: κάλλει ἐνίκα [κρητήρ] (in . . .) Il. 23.742.

    Of abstractions, to prevail, rule, carry it away : βουλὴ κακὴ νίκησεν Od. 10.46. Cf. Il. 1.576 : = Od. 18.404.

νῑκάω, νίκημι (νικᾷ; νικῶν, -ῶντος,. -ῶντι, -ῶντʼ(α), -ώντεσσιν; νικᾶν: impf. νίκη?: aor. ἐνίκασε, -αν; νικάσαις, -αντʼ(α); νικᾶσαι: pass. νικώμενοι: pf. νενίκανται.)

• 1be victorious
• • a abs. ὁ νικῶν δὲ λοιπὸν ἀμφὶ βίοτον ἔχει μελιτόεσσαν εὐδίαν O. 1.97 τὶν δὲ κῦδος ἁβρὸν νικάσας ἀνέθηκε (formam def. Wil., 421²) O. 5.8 ἀεθλοφόροις ἀνδράσιν Ὀλυμπίᾳ Πυθοῖ τε νικώντεσσιν O. 7.10 μιν Αἰγίνᾳ τε νικῶνθʼ ἑξάκις O. 7.86 νικῶν ἐπεστεφάνωσε βωμόν O. 9.112 πύκτας δʼ ἐν Ὀλυμπιάδι νικῶν O. 10.16 ἔνθα νικάσαις ἀνέφανε Κυράναν P. 9.73 ἐν ἀφνεαῖς ἀρούραισι Πυλάδα νικῶν ξένου Λάκωνος Ὀρέστα P. 11.16 ὀφείλει δʼ ἔτι ἐν Πυθίοισι νικᾶν Τιμονόου παῖδʼ N. 2.9 πύκταν τέ νιν καὶ παγκρατίῳ φθέγξαι ἑλεῖν Ἐπιδαύρῳ διπλόαν νικῶντʼ ἀρετάν N. 5.53 βοτάνα τέ νίν ποθʼ ἁ λέοντος νικάσαντʼ ἤρεφε (νικῶντʼ Hermann, metr. gr.) N. 6.43 νικῶντί γε χάριν οὐ τραχύς εἰμι καταθέμεν N. 7.75 Οὐλία παῖς ἔνθα νικάσαις δὶς ἔσχεν Θεαῖος εὐφόρων λάθαν πόνων N. 10.24 (χαλκὸν) Κλείτωρ καὶ Λυκαῖον πὰρ Διὸς θῆκε δρόμῳ, σὺν ποδῶν χειρῶν τε νικᾶσαι σθένει (νικῶντι coni. Snell, cf. Σ.) N. 10.48 (φάμα) ἅ τε κἀν γουνοῖς Ἀθανᾶν ἅρμα καρύξαισα νικᾶν I. 4.25 ὅντινʼ ἀθρόοι στέφανοι χερσὶ νικάσαντʼ ἀνέδησαν ἔθειραν ἢ ταχυτᾶτι ποδῶν I. 5.9 νῦν αὖτε Ἰσθμοῦ δεσπότᾳ Φυλακίδα νικῶντος I. 6.7 ἐνίκασαν οἵ fr. 12. met., ἐν ἔργμασιν δὲ νικᾷ τύχα οὐ σθένος fr. 38.
  • b c. acc.
  • • α be victorious in χαλκέοισι δʼ ἐν ἔντεσι νικῶν δρόμον O. 4.22 πενταέθλῳ ἅμα σταδίου νικῶν δρόμον O. 13.30 πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον P. 9.97
    • β be victorious over αὐτόν τέ νιν Ἑλλάδα νικάσαντα τέχνᾳ P. 12.6 ἐπεὶ περικτίονας ἐνίκασε δήποτε καὶ κεῖνος ἄνδρας ἀφύκτᾳ χερὶ κλονέων I. 8.65 pass., νικώμενοι γὰρ ἄνδρες ἀγρυξίᾳ δέδενται fr. 229.
    • γ win ὅτι Λάμπωνος υἱὸς Πυθέας εὐρυσθενὴς νίκη Νεμείοις παγκρατίου στέφανον (Heyne: νικῆ codd.; a verbo aeolico νίκημι, cf. Theocr. 6. 46, 7. 40: contra Bergk, probante Schr., “repetit poeta praeconis vocem: itaque et praes. temp. et dor. contr. retinet, qua alias non utitur”) N. 5.5
  • c met., pass., c. gen., (v. K. G., 1. 392, Anm. 8.), be overcome by, yield to the pressure of τὰν νεοκτίσταν ἐς Αἴτναν, ἔνθʼ ἀναπεπταμέναι ξείνων νενίκανται θύραι, ὄλβιον ἐς Χρομίου δῶμʼ N. 9.2

νικάω , ipf. (ἐ)νίκων, iter. νῑκάσκομεν, fut. νῑκήσω, aor. (ἐ)νίκησα, pass. aor. part. νῑκηθείς: be victorious or victor, and trans., conquer, vanquish, in games, battle, or legal dispute (w. cognate acc., Od. 11.545), of ‘surpassing’ or ‘excelling’ in anything (τινί), and of things, ‘prevail,’ Il. 1.576, Od. 10.46.

νικάω νίκη

• • Iabsol. to conquer, prevail, vanquish, Hom., etc.; ὁ νικήσας the conqueror, ὁ νικηθείς the conquered, Il.; ἐνίκησα καὶ δεύτερος καὶ τέταρτος ἐγενόμην I won the first prize, Thuc.; νικᾶν ἐπὶ πᾶσι κριταῖς in the opinion of all the judges, Ar.; c. acc. cogn., πάντα ἐνίκα he won all the bouts, Il.; παγκράτιον Thuc.; ν. Ὀλύμπια to be conqueror in the Ol. games, Thuc., etc.
  • • 2of opinions, to prevail, carry the day, Hom., etc.; ἐκ τῆς νικώσης γνώμης according to the prevailing opinion, vote of the majority, Xen.:—impers., ἐνίκα (sc. ἡ γνώμη) it was resolved, Lat. visum est, c. inf., ἐνίκα μὴ ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν it was carried not to leave the city, Hdt.; ἐνίκησε λοιμὸν εἰρῆσθαι it was the general opinion that λοιμός was the word, Thuc.
    • 3as law-term, ν. τὴν δίκην to win oneʼs cause, Eur., Ar.
  • IIc. acc. pers. to conquer, vanquish, Hom., etc.; μὴ φῦναι τὸν ἅπαντα νικᾶι λόγον not to be born is best, Soph.; νίκης νικᾶν τινα to win victory over one, Od.
  • • 2generally of passions, etc., to conquer, to overpower, Il.; βαρεῖαν ἡδονὴν νικᾶτέ με ye force me to grant you pleasure against my will, Soph.; c. inf., μηδʼ ἡ βία σε νικησάτω μισεῖν let not force prevail on thee to hate, Soph.
    • 3Pass., νικᾶσθαί τινος, like ἡττᾶσθαι, to be inferior to, give way, yield to, Soph., Eur.; ἢν τοῦτο νικηθῆις ἐμοῦ Ar.