οἰακίζω
οἰακίζω, to steer
Could not find οἰακίζοντος in Logeion dictionaries.
οἰακίζοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of οἰακίζω
οἰᾱκ-ίζω, Ion. οἰηκ-,
- steer: hence, govern, guide, manage, τελαμῶσι σκυτίνοις οἰηκίζοντες [τὰς ἀσπίδας] Hdt. 1.171; [ἵππους] οἰ. guide them (when swimming), Plb. 3.43.4, etc.:—Pass., of horses, ἀπὸ ῥαβδίου -ίζεσθαι Str. 17.3.7; of the seasons, Gal. 9.914.
- 2 metaph., τὰ πάντα οἰ. Κεραυνός Heraclit. 64; τοὺς νέους -οντες ἡδονῇ καὶ λύπῃ Arist. EN 1172a21:—Pass., ὁ κοινὸς βίος ὥσπερ ὑπὸ θεῶν τινος -όμενος D.S. 18.59.
οἰακίζω [ᾱ] gouverner, diriger, Hdt. 1, 171 ; Pol. 3, 43, 4 ; 8, 8, 2 ; Str. 828 ; fig. Arstt. Nic. 10, 1 ; DS. 18, 59 ||
➳ Act. seul. part. prés. Héraclite éph. fr. 64 ; Arstt. Pol. ll. cc. ; DH. 3, 26 ; pass. prés. inf. Str. l. c. ; et part. DS. 18, 59. Ion. οἰηκίζω, Hdt. l. c.
Étym. οἴαξ.
οἰακίζω, [ᾱ], ion. οἰηκίζω, lenken, wenden, handhaben ; τελαμῶσι σκυτίνοισι οἰηκίζοντες τὰς ἀσπίδας, Her. 1.171 ; παιδεύουσι τοὺς νέους οἰακίζοντες ἡδονῇ καὶ λύπῃ, Arist. Eth. 10.1 ; Sp., wie Pol. 8.8.2, DS. 18.59.
οἰακίζω
οἰᾱκίζω,
οἴαξ
- to steer, and so to guide, manage, Hdt., Arist.