πέδονδε
πέδονδε, to the ground, earthwards
πέδονδε, Adv.
- to the ground, earthwards, Il. 13.796, h.Cer. 253, S. Tr. 786.
- 2 to the bottom, π. κυλίνδετο λᾶας ἀναιδής Od. 11.598.
πέδονδε, adv. :
1 vers la terre, à terre, avec mouv. Il. 13, 796 ; Soph. Tr. 786 ||
2 vers la plaine, Od. 11, 598.
Étym. πέδον, -δε.
πέδονδε, adv., zu Boden, zur Erde, niederwärts ; Il. 13.793, Od. 11.598 ; πέδονδε καὶ μετάρσιος, Soph. Tr. 783.
πέδονδε
[πέδον, the ground + -δε 1.]
To the (lower) ground : ἀνέμων ἀέλλῃ, ἥ τʼ εἶσι πέδονδε (i.e. from the mountain-tops down upon the sea) Il. 13.796. Cf. Od. 11.598.
πέδονδε : to the ground, earthward.
πέδονδε
- 1to the ground, earthwards, Il., Soph.
- 2to the plain, Od.