παλιμπετής
παλιμπετής, falling back
Could not find παλιμπετὲς in Logeion dictionaries.
παλιμπετὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of παλιμπετής
πᾰλιμ-πετής, ές, (πίπτω)
- falling back, Nonn. D. 3.30; recurrent, Theol.Ar. 57: in early writers only in neut. as Adv., back again, ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές Il. 16.395; ὡς . . ἐν νηῒ παλιμπετὲς ἀπονέωνται Od. 5.27, cf. Call. Del. 294, A.R. 2.1250, etc.
παλιμ·πετής, ής, ές [ᾰ] qui tombe ou retombe en arrière, Nonn. Jo. 7, 34 ; adv. au neutre, παλιμπετές, Il. 16, 395 ; Od. 5, 27 ; Call. Del. 294 ; A. Rh. 2, 1250, etc. en arrière, en sens inverse.
Étym. π. πίπτω.
παλιμπετής, ές, zurückfallend, zurückkehrend ; das adj. erst sehr Sp.
• Adv. ist παλιμπετές , zurück, z.B. ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλ. Il. 16.395, ἐν νηῒ παλ. ἀπονέωνται, zurückkehren, Od. 5.27, wo einige Alte es für eine synkopierte Form statt παλιμπετέες erklärten (vgl. Buttmann Lexil. I p. 42). Nachgeahmt von sp.D., wie Ap.Rh. 2.1252, Callim. Del. 294 ; – παλιμπετῶς Schol. Il. 16.395.
• Adv. ist παλιμπετές , zurück, z.B. ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλ. Il. 16.395, ἐν νηῒ παλ. ἀπονέωνται, zurückkehren, Od. 5.27, wo einige Alte es für eine synkopierte Form statt παλιμπετέες erklärten (vgl. Buttmann Lexil. I p. 42). Nachgeahmt von sp.D., wie Ap.Rh. 2.1252, Callim. Del. 294 ; – παλιμπετῶς Schol. Il. 16.395.
παλιμπετής
[πάλιν + πετ-, πίπτω. Falling back.]
In neut. παλιμπετές as adv., to where one came from, back : ὥς κε π. ἀπονέωνται Od. 5.27.
In the direction contrary to that desired, back : ἄψ ἐπὶ νῆας ἔεργε π. Il. 16.395.
παλιμπετής , ές (πίπτω): neut. as adv., (falling) back again, back, Il. 16.395, Od. 5.27.
παλιμπετής
πᾰλιμ-πετής, ές
πίπτω
- falling back:—in neut. as adv., back, back again, Hom.