παλίμποινος
παλίμποινος, retributive
πᾰλίμ-ποινος, ον,
- retributive, δίκαι Max. 17.
- II παλίμποινα, τά, retribution, repayment, A. Ch. 793 (lyr.).
παλίμ·ποινος, ος, ον [ᾰ] propr. qui châtie en retour, Max. π. κατ. 17 ; τὰ παλίμποινα, Eschl. Ch. 793, rançon, fig. tribut de reconnaissance.
Étym. π. ποινή.
παλίμποινος, wieder vergeltend, τὸ παλ., die Vergeltung, Rache, Aesch. Ch. 782.
παλίμποινος
πᾰλίμ-ποινος, ον,
ποινη
- retributive: παλίμποινα, ων, τά, retribution, repayment, Aesch.