παλίμπλαγκτος
παλίμπλαγκτος, back-wandering
πᾰλίμ-πλαγκτος, ον,
- back-driven, δρόμοι A. Pr. 838.
παλίμ·πλαγκτος, ος, ον [ᾰ] qui erre en revenant sur ses pas, errant, Eschl. Pr. 838.
Étym. cf. le suiv.
παλίμπλαγκτος, hin und wieder irrend, zurückkehrend, παλιμπλάγκτοισι χειμάζει δρόμοις, Aesch. Prom. 840.
παλίμπλαγκτος
πᾰλίμ-πλαγκτος, ον,
- back-wandering, Aesch.