παλίμπορος
παλίμπορος, going back
πᾰλίμ-πορος, ον,
- going back, φυγή Tim. Pers. 174, cf. Opp. H. 4.529, Nonn. D. 2.247.
παλίμ·πορος, ος, ον [ᾰ]
1 qui revient sur ses pas, Nonn. D. 2, 247 ||
2 qui fait route en sens contraire, Opp. H. 4, 529.
Étym. π. πόρος.
παλίμπορος, zurückgehend, -reisend, den Weg noch einmal machend, Nonn. D. 2.247 u. öfter ; entgegengehend, Opp. Hal. 4.529.