παλίμπαις
παλίμπαις, again a child
πᾰλίμ-παις, παιδος, ὁ, ἡ,
- again a child, Luc. Sat. 9.
παλίμ·παις, gén. -παιδος (ὁ, ἡ) [ᾰλ] qui retombe en enfance, Luc. Sat. 9.
Étym. π. παῖς.
παλίμπαις, παιδος, wieder, zum zweiten Male Kind, παροιμία, ἥ φησι παλίμπαιδας τοὺς γέροντας γενέσθαι, Luc. Saturn. 9.