παναφῆλιξ
παναφῆλιξ, all-away from the friends of one’s youth
πᾰν-ᾰφῆλιξ, ῐκος, ὁ, ἡ,
- completely severed from companions of his own age, ἦμαρ ὀρφανικὸν παναφήλικα παῖδα τίθησιν Il. 22.490.
παν·αφῆλιξ, ικος (ὁ, ἡ) [ᾰνᾰῐκ] qui n’a ou qui n’a plus aucun camarade, Il. 22, 490.
Étym. π. ἀφῆλιξ.
παναφῆλιξ, ικος, ganz ohne Jugendgenossen, ἦμαρ ὀρφανικὸν παναφήλικα παῖδα τίθησιν, Il. 22.490, der Tag der Verwaisung schließt den Knaben von allen seinen Altersgenossen aus, τῶν ἡλικιωτῶν ἀπεληλαμένον, Hesych.
παναφῆλιξ
-ικος
[παν-, πᾶς + ἀφ-, ἀπο- 1 + ἧλιξ.]
App., cut off from his equals in years Il. 22.490.
παναφῆλιξ , ικος: deprived of all playmates, Il. 22.490†.
παναφῆλιξ
πᾰν-ᾰφῆλιξ, ῐκος,
- all-away from the friends of oneʼs youth, Il.