πάναρχος
πάναρχος, all-powerful, ruling all
πᾰν-αρχος, ον,
- all-powerful, ruling all, θρόνοι S. OC 1293.
πάν·αρχος, ος, ον [ᾰν] qui commande à tous, Soph. O.C. 1293.
Étym. π. ἄρχω.
πάναρχος, θρόνοι, allbeherrschend, Soph. O.C. 1293.
πάναρχος
πάν-αρχος, ον,
- all-powerful, ruling all, Soph.