πανάφθιτος
πανάφθιτος, all-imperishable
πᾰν-άφθῐτος, ον,
- all-imperishable, ἦμαρ AP 7.14 (Antip. Sid.).
παν·άφθιτος, ος, ον [ᾰνῐ] tout à fait impérissable, Anth. 7, 14.
Étym. π. ἄφθιτος.
πανάφθιτος, ganz unzerstörbar, unvergänglich, Antip.Sid. 70 (VII.17), ἦμαρ.
πανάφθιτος
πᾰν-άφθῐτος, ον,
- all-imperishable, Anth.