παναρκής

πᾰν-αρκής, ές,

• = πανταρκής, θεοί A. Th. 166 (lyr.); Ἠέλιος the sun that shines on all alike, Call. Fr. 48.1, cf. Suid. s.v.: Sup., of a poultice, Lycus ap. Orib. 9.26.1; cf. παναλκής.