παναώριος
παναώριος, all-untimely, doomed to an untimely end
πᾰν-ᾰώριος, ον,
- doomed to an untimely end, ἀλλʼ ἕνα παῖδα τέκεν π. Il. 24.540; π. ῥυτίς AP 5.263.5 (Paul.Sil.).
παν·αώριος, ος, ον [ᾰν]
1 tout à fait précoce, Anth. 5, 264 ||
2 particul. condamné à une mort tout à fait prématurée, Il. 24, 540.
Étym. π. ἀώριος.
παναώριος, ganz unzeitig ; παῖς, der zu einem ganz unzeitigen, zu frühen Tode bestimmt ist, Il. 24.540 ; vgl. Paul.Sil. 10 (V.264).
παναώριος
[παν-, πᾶς + ἀ-1+ ὥρη.]
Destined to be cut off untimely, shortlived Il. 24.540.
παναώριος (ὥρη): all - untimely, ‘to die an untimely death,’ Il. 24.540†.
παναώριος
πᾰν-αώριος, ον,
ἄωρος
- all-untimely, doomed to an untimely end, Il., Anth.