πανδαισία

πᾰν-δαισία, Ion. -ιη, ἡ, (δαίς)

• complete banquet at which no one and nothing fails, Hdt. 5.20, Ar. Pax 565, Is. Fr. 100, Plu. Suav. 2.1102a, Supp.Epigr. 4.304.6 (Panamara), Alciphr. 3.18:—also πᾰν-δαίσιον, τό, Phot., Suid.

πανδαισία, ἡ, vollständiges Gastmahl, nach Harp., der es aus Isae. u. Comic. zitiert, τὸ πάντα ἔχειν ἄφθονα καὶ μηδὲν ἐλλείπειν ἐν τῇ δαιτί ; vgl. Schol. Ar. Pax 565 ; οἴκατε πανδαισίῃ τελείῃ εἷστιῆσθαι, Her. 5.20 ; Sp., wie Plut. Non Posse 21.

πανδαισία παν-δαισία, ἡ, δαίς

• a complete banquet, a banquet at which nothing is wanting, Hdt., Ar.