πανδακέτης
πανδακέτης, biting all
πᾰν-δᾰκέτης, ου, ὁ,
- biting all, of Cato, Epigr. ap. Plu. Cat.Ma. 1.
παν·δακέτης, dor. παν·δακέτας [ᾰκ] adj. m. tout à fait mordant, Epigr. (Plut. Cato ma. 1).
Étym. π. δάκνω.
πανδακέτης, ὁ, Alles beißend, sehr bissig ; Κάτων, Ep.adesp. 608 (APP 309); Plut. Cat. mai. 1.