πανδείμαντος
πανδείμαντος, all-dreaded
πᾰν-δείμαντος, ον,
- all-dreaded, Lyr.Adesp. 140, dub. in Pi. Fr. 189.
παν·δείμαντος, ος, ον, tout à fait redouté ou redouté de tous, Poèt. (Stob. Ecl. phys. 1, p. 174) ; Pd. fr. 170 dout.
Étym. π. δειμαίνω.
πανδείμαντος, allgefürchtet, die Parzen, poet. bei Stob. ecl. phys. 1 p. 174.