πάνδεινος
πάνδεινος, all-dreadful, terrible
πᾰν-δεινος, ον,
- all-dreadful, terrible, πάνδεινον ἡ ἀδικία Pl. R. 610d, cf. 605c; πρᾶγμα D. 54.33, cf. Men. Sam. 212, Ruf. Fr. 69; πάνδεινα πεπονθέναι Luc. Prom. 8; πάνδεινόν [ἐστι] it is outrageous, D. 23.79, cf. PTeb. 27.34 (ii B. C.), Phld. Ir. p.86 W.
- II very able, c. inf., Pl. Plt. 290b; ironically, D. 19.120.
πάν·δεινος, ος, ον :
1 tout à fait redoutable, terrible, Plat. Rsp. 610d ; Luc. Pr. 8 ||
2 tout à fait habile, Plat. Pol. 290b ; Dém. 378, 8.
Étym. π. δεινός.
1. zeer vreselijk:
2. zeer slim;
πάνδεινος, ganz furchtbar, gewaltig ; πάνδεινον φανεῖται ἡ ἀδικία, Plat. Rep. X.610d ; πάνδεινα πεπονθέναι, Luc. Prom. 8 ; – ganz geschickt, tüchtig, c. inf., Plat. Polit. 290b ; Dem. 26.23 ; Sp., πάνδεινος ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστής, Luc. rhet.praec. 20.
πάνδεινος
πάν-δεινος, ον,
- Iall-dreadful, terrible, Plat.: —πάνδεινόν ἐστι it is outrageous, Dem.
- IIclever at all things, Plat., Dem.