παρασχηματίζω
παρασχηματίζω, change from the true form, transform
Could not find παρασχηματίζον in Logeion dictionaries.
παρασχηματίζον present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of παρασχηματίζω
παρασχημᾰτ-ίζω,
- change from the true form, transform, ὀνειδισμός ἐστι τῆς ἁμαρτίας παρεσχηματισμένος τὸ σκῶμμα Thphr. ap. Plu. QConv. 2.631e, cf. D.L. 6.9; ὁ βασιλεὺς . . θεὸς ἐν ἀνθρώποις παρεσχαμάτισται has been transformed into . ., Diotog. ap. Stob. 4.7.61.
- 2 in Gramm., form from another word by a slight change, Porph. in Cat. 69.20, Sch. Ar. Ach. 424, etc.; dub. sens. in Phld. Rh. 2.97 S.; παρασχηματίσας τῷ πατρί forming a derivative word (πατρίς) from πατήρ, Hierocl. p.50 A.:—Pass., A.D. Conj. 237.27; θηλυκῷ καὶ οὐδετέρῳ γένει Et.Gen. s.v. πλειότερος.
- II speak incorrectly, Suid. s.v. σχηματιζόμενος.
- 2 make false pretences, Anon. ap. eund. s.v. παρασχηματίζειν.
παρα·σχηματίζω [μᾰ]
1 transformer, changer la forme naturelle, Th. (Plut. M. 631e); DL. 6, 9 ||
2 revêtir d’une nouvelle forme, Diotog. (Stob. Fl. 48, 61) ||
3 t. de gr. dériver un mot d’un autre en changeant la terminaison, Drac. 52 ||
➳ Pf. 3 sg. dor. παρεσχαμάτισται [χᾱ] Diotog. l. c.
παρασχηματίζω, die rechte, wahre od. eigentliche Gestalt abändern, umgestalten, Sp., wie DL. 6.9 ; – bes. von grammatischer Umwandlung eines Wortes, B.A. 842 ; Scholl., z.B. Ar. Ach. 424, – auch = entstellen durch die Rede, wie Suid. erkl., διεστραμμένα λέγειν.