About Report a problem

Menu

πατρικός

πατρικός, derived from one’s fathers, paternal, hereditary

Could not find πατρικοῖς in Logeion dictionaries.

πατρικοῖς masculine dative plural, neuter dative plural of πατρικός

See πατρικοῖς in Morpho

πατρῐκός, ή, όν, (πατήρ)
  • derived from oneʼs fathers, hereditary, νόμοι Cratin. 116; ἀρίς Call.Com. 16; φίλος Ar. Av. 142; φίλοι OGI 227.9 (Didyma, iii B. C.); βασιλεῖαι Th. 1.13, Arist. Pol. 1285a19; ἁμαρτεῖν τοῦ π. τύπου Democr. 228; αἱ π. ἀρεταί Th. 7.69; ξένος And. 2.11, Th. 8.6; ἐχθρός Lys. 14.40; φύσει τῆς πρὸς ὑμᾶς ἔχθρας αὐτοῖς ὑπαρχούσης πατρικῆς D. 21.49; εἰς τὸ π., = by right of inheritance, PTeb. 5.12 (ii B.C.).
    • II = πάτριος, of or belonging to oneʼs father, γᾶρυς S. Ichn. 65 (lyr.); ὁ π. λόγος Pl. Sph. 242a; ἡ π. πρόσταξις Arist. EN 1180a19; οἰκονομία π., opp. δεσποτική and γαμική, Id. Pol. 1253b10; ἐνευχόμενός σοι τοὺς π. θεούς the gods of your father(s), PCair.Zen. 421.2 (iii B.C.); ἡ πατρική (sc. οὐσία) patrimony, E. Ion 1304; π. οἰκία PStrassb. 99.4 (ii B.C.); τὰ π. AP 11.75 (Lucill.); but τὰ π., also, fatherʼs house, LXX Si. 42.10.
      • 2 like a father, paternal, π. γὰρ ἀρχὴ βούλεται ἡ βασιλεία εἶναι Arist. EN 1160b26; π. καὶ συγγενικὴ αἵρεσις Plb. 31.25.1; παρρησία π. Plu. Praec. 2.802f; π. θεός OGI 418 (Judaea, i A. D.). Adv., τὰς κολάσεις πατρικῶς ποιεῖσθαι Arist. Pol. 1315a21; ὁ θεὸς π. κηδόμενος τοῦ ἀνθρωπείου γένους Plu. Cons.Apoll. 2.117d.
      • 3 Gramm., ἡ πατρική, = ἡ γενική, the genitive, Choerob. in Theod. 1.111 H.

Saved

Recent