πατράδελφος
πατράδελφος, father’s brother
πατρ-άδελφος [ᾰδ], ὁ,
- fatherʼs brother, Is. 4.23, 26, D. 44.13, etc.
πατρ·άδελφος, ου (ὁ) [ᾰδ] frère du père, oncle paternel, Is. 48, 45, etc., Dém. 1084, 17.
Étym. π. ἀδελφός.
πατράδελφος, ὁ, Vaters Bruder, Oheim ; Isaeus 4.23 ; Dem. 44.13 ; LXX. u. a.Sp.
πατράδελφος
πατρ-άδελφος, ὁ,
= πάτρως, Dem.
πάτρᾱθε, adv.