πάτρηθε

πάτρηθε and πάτρη-θεν, Adv.,

• = ἐκ πάτρης, from oneʼs native land, A.R. 2.541, etc.
• • II from a family or clan, Dor. πάτρᾱθε Pi. N. 7.70.

πάτρηθε, u. πάτρηθεν, = ἐκ πάτρης, aus dem Vaterlande ; Dion.Per. 657 ; πάτρηθεν ἀλώμενος, Ap.Rh. 2.541. Vgl. πάτραθε.

πάτρηθε

• from a race or family, Pind.