πεδοκοίτης
πεδοκοίτης, lying on the ground
πεδοκοίτης, ου, ὁ,
- lying on the ground, σίκυος AP 6.102 (Phil.).
πεδο·κοίτης, ου, adj. m. qui repose sur le sol, Anth. 6, 102.
Étym. πέδον, κοίτη.
πεδοκοίτης, auf dem Boden, auf der Erde liegend, σίκυον, Philp. 20 (VI.102).
πεδοκοίτης
πεδο-κοίτης, ου, ὁ,
κοίτη
- lying on the ground, Anth.