About Report a problem

Menu

πλουτέω

πλουτέω, to be rich, wealthy

Could not find πεπλουτηκότα in Logeion dictionaries.

πεπλουτηκότα perfect active participle neuter nominative plural, perfect active participle neuter vocative plural, perfect active participle neuter accusative plural, perfect active participle masculine accusative singular of πλουτέω

See πεπλουτηκότα in Morpho

πλουτ-έω, (πλοῦτος)
  • to be rich, wealthy, opp. πένομαι, τάχα σε ζηλώσει ἀεργὸς πλουτεῦντα Hes. Op. 313; πενιχρὸς αἶψα μάλʼ ἐπλούτησε becomes rich, Thgn. 663, cf. Pl. R. 421d, Men. Kol. 42; π. μέγα, μάλιστα, μεγάλως, Hdt. 1.32, 3.57, 6.125; πλούτει κατʼ οἶκον μέγα S. Ant. 1168; ὄναρ πεπλουτηκέναι ‘build castles in the air’, Pl. Ly. 218c, cf. Tht. 208b; μὴ σπεύδετε πλουτεῖν μᾶλλον ἢ χρηστοὶ δοκεῖν εἶναι Isoc. 3.50; ταχέως πλουτῆσαι Lys. 18.18; π. ἀπὸ τῶν κοινῶν to be rich from the public purse, Ar. Pl. 569; π. ἀφʼ ἑαυτῶν Porph. Sent. 40; π. ἐκ τῶν ἀλλοτρίων Lys. 32.25; ὑφʼ ὑμῶν πεπλουτηκότας D. 21.189 (ἀφʼ Cobet).
      • 2 c. gen. rei, to be rich in a thing, πόνου A. Fr. 241; φίλων X. An. 7.7.42; νομίσματος Arist. Pol. 1257b13; πλουτῖον (i.e. -τεῖον, metri gr. for -τέον) τέκνων . . δωμάτιον IG 12(8).442.8 (Thasos).
      • 3 c. dat. rei, π. ἐμπύροισιν E. Hel. 756; σιδήρῳ, χαλκῷ, X. Ath. 2.11.
      • 4 c. acc. cogn., π. πλοῦτον Luc. Tim. 48; π. φίλους, φιλίαν, Them. Or. 1.17c, 22.267a.

Saved

Recent